OG�OSZENIA PARAFIALNE II niedziela wielkanocna - 7 kwietnia 2013 r. �wi�to Mi�osierdzia Bo�ego

II niedziela wielkanocna, czyli Mi�osierdzia Bo�ego

(Dz 5,12-16)
Wiele znaków i cudów dzia�o si� przez r�ce Aposto�ów w�ród ludu. Trzymali si� wszyscy razem w kru�ganku Salomona. A z obcych nikt nie mia� odwagi do��czy� si� do nich, lud za� ich wychwala�. Coraz bardziej te� ros�a liczba m�czyzn i kobiet, przyjmuj�cych wiar� w Pana. Wynoszono te� chorych na ulic� i k�adziono na �o�ach i noszach, aby cho� cie� przechodz�cego Piotra pad� na którego� z nich. Tak�e z miast s�siednich zbiega�o si� mnóstwo ludu do Jerozolimy, znosz�c chorych i dr�czonych przez duchy nieczyste, a wszyscy doznawali uzdrowienia.

(Ps 118,1.4.13-14.22.24)
REFREN: Dzi�kujcie Panu, bo jest mi�osierny

Dzi�kujcie Panu, bo jest dobry,
bo Jego �aska trwa na wieki.
Niech boj�cy si� Pana g�osz�:
„Jego �aska na wieki”.

Uderzono mnie i pchni�to, bym upad�,
lecz Pan mnie podtrzyma�.
Pan moj� moc� i pie�ni�,
On sta� si� moim Zbawc�.

Kamie� odrzucony przez buduj�cych
sta� si� kamieniem w�gielnym.
Oto dzie�, który Pan uczyni�,
radujmy si� w nim i weselmy.

(Ap 1,9-11a.12-13.17-19)
Ja, Jan, wasz brat i wspó�uczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwa�o�ci w Jezusie, by�em na wyspie, zwanej Patmos, z powodu s�owa Bo�ego i �wiadectwa Jezusa. Dozna�em zachwycenia w dzie� Pa�ski i pos�ysza�em za sob� pot�ny g�os jak gdyby tr�by mówi�cej: Co widzisz, napisz w ksi�dze i po�lij siedmiu Ko�cio�om, które s� w Azji. I obróci�em si�, aby widzie�, co za g�os do mnie mówi�; a obróciwszy si� ujrza�em siedem z�otych �wieczników, i po�ród �wieczników kogo� podobnego do Syna Cz�owieczego, obleczonego [w szat�] do stóp i przepasanego na piersiach z�otym pasem. Kiedym Go ujrza�, do stóp Jego upad�em jak martwy, a On po�o�y� na mnie praw� r�k�, mówi�c: Przesta� si� l�ka�! Jam jest Pierwszy i Ostatni i �yj�cy. By�em umar�y, a oto jestem �yj�cy na wieki wieków i mam klucze �mierci i Otch�ani. Napisz wi�c to, co widzia�e�, i to, co jest, i to, co potem musi si� sta�.

(J 20,29)
Uwierzy�e�, Tomaszu, bo Mnie ujrza�e�; b�ogos�awieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

(J 20,19-31)
By�o to wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia. Tam gdzie przebywali uczniowie, drzwi by�y zamkni�te z obawy przed �ydami, przyszed� Jezus, stan�� po�rodku i rzek� do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokaza� im r�ce i bok. Uradowali si� zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzek� do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie pos�a�, tak i Ja was posy�am. Po tych s�owach tchn�� na nich i powiedzia� im: We�mijcie Ducha �wi�tego! Którym odpu�cicie grzechy, s� im odpuszczone, a którym zatrzymacie, s� im zatrzymane. Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie by� razem z nimi, kiedy przyszed� Jezus. Inni wi�c uczniowie mówili do niego: Widzieli�my Pana! Ale on rzek� do nich: Je�eli na r�kach Jego nie zobacz� �ladu gwo�dzi i nie w�o�� palca mego w miejsce gwo�dzi, i nie w�o�� r�ki mojej do boku Jego, nie uwierz�. A po o�miu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewn�trz /domu/ i Tomasz z nimi, Jezus przyszed� mimo drzwi zamkni�tych, stan�� po�rodku i rzek�: Pokój wam! Nast�pnie rzek� do Tomasza: Podnie� tutaj swój palec i zobacz moje r�ce. Podnie� r�k� i w�ó� /j�/ do mego boku, i nie b�d� niedowiarkiem, lecz wierz�cym. Tomasz Mu odpowiedzia�: Pan mój i Bóg mój! Powiedzia� mu Jezus: Uwierzy�e� Tomaszu, bo Mnie ujrza�e�; b�ogos�awieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej ksi�dze, uczyni� Jezus wobec uczniów. Te za� zapisano, aby�cie wierzyli, �e Jezus jest Mesjaszem, Synem Bo�ym, i aby�cie wierz�c mieli �ycie w imi� Jego.