OG�OSZENIA PARAFIALNE,VIII niedziela wielkanocna. Zes�ania Ducha �wi�tego.Intencje mszalne.

Niedziela Zes�ania Ducha �wi�tego

msza wigilii

(Rdz 11,1-9)
Mieszka�cy ca�ej ziemi mieli jedn� mow�, czyli jednakowe s�owa. A gdy w�drowali ze wschodu, napotkali równin� w kraju Szinear i tam zamieszkali. I mówili jeden do drugiego: Chod�cie, wyrabiajmy ceg�� i wypalmy j� w ogniu. A gdy ju� mieli ceg�� zamiast kamieni i smo�� zamiast zaprawy murarskiej, rzekli: Chod�cie, zbudujemy sobie miasto i wie��, której wierzcho�ek b�dzie si�ga� nieba, i w ten sposób uczynimy sobie znak, aby�my si� nie rozproszyli po ca�ej ziemi. A Pan zst�pi� z nieba, by zobaczy� to miasto i wie��, które budowali ludzie, i rzek�: S� oni jednym ludem i wszyscy maj� jedn� mow�, i to jest przyczyn�, �e zacz�li budowa�. A zatem w przysz�o�ci nic nie b�dzie dla nich niemo�liwe, cokolwiek zamierz� uczyni�. Zejd�my wi�c i pomieszajmy tam ich j�zyk, aby jeden nie rozumia� drugiego! W ten sposób Pan rozproszy� ich stamt�d po ca�ej powierzchni ziemi, i tak nie doko�czyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomiesza� mow� mieszka�ców ca�ej ziemi. Stamt�d te� Pan rozproszy� ich po ca�ej powierzchni ziemi.

lub

(Wj 19,3-8a.16-20b)
Moj�esz wst�pi� wtedy do Boga, a Pan zawo�a� na niego z góry i powiedzia�: Tak powiesz domowi Jakuba i to oznajmisz Izraelitom: Wy�cie widzieli, co uczyni�em Egiptowi, jak nios�em was na skrzyd�ach orlich i przywiod�em was do Mnie. Teraz je�li pilnie s�ucha� b�dziecie g�osu mego i strzec mojego przymierza, b�dziecie szczególn� moj� w�asno�ci� po�ród wszystkich narodów, gdy� do Mnie nale�y ca�a ziemia. Lecz wy b�dziecie Mi królestwem kap�anów i ludem �wi�tym. Takie to s�owa powiedz Izraelitom. Moj�esz powróci� i zwo�a� starszych ludu, i przedstawi� im wszystko, co mu Pan nakaza�. Wtedy ca�y lud jednog�o�nie powiedzia�: Uczynimy wszystko, co Pan nakaza�. Trzeciego dnia rano rozleg�y si� grzmoty z b�yskawicami, a g�sty ob�ok rozpostar� si� nad gór� i rozleg� si� g�os pot�nej tr�by, tak �e ca�y lud przebywaj�cy w obozie dr�a� ze strachu. Moj�esz wyprowadzi� lud z obozu naprzeciw Boga i ustawi� u stóp góry. Góra za� Synaj by�a ca�a spowita dymem, gdy� Pan zst�pi� na ni� w ogniu i uniós� si� dym z niej jakby z pieca, i ca�a góra bardzo si� trz�s�a. G�os tr�by si� przeci�ga� i stawa� si� coraz dono�niejszy. Moj�esz mówi�, a Bóg odpowiada� mu w�ród grzmotów. Pan zst�pi� na gór� Synaj, na jej szczyt. I wezwa� Moj�esza na szczyt góry.

lub

(Ez 37,1-14)
Spocz�a na mnie r�ka Pana, i wyprowadzi� mnie On w duchu na zewn�trz, i postawi� mnie po�ród doliny. By�a ona pe�na ko�ci. I poleci� mi, abym przeszed� doko�a nich, i oto by�o ich na obszarze doliny bardzo wiele. By�y one zupe�nie wysch�e. I rzek� do mnie: Synu cz�owieczy, czy ko�ci te powróc� znowu do �ycia? Odpowiedzia�em: Panie Bo�e, Ty to wiesz. Wtedy rzek� On do mnie: Prorokuj nad tymi ko��mi i mów do nich: Wysch�e ko�ci, s�uchajcie s�owa Pana! Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daj� ducha po to, aby�cie si� sta�y �ywe. Chc� was otoczy� �ci�gnami i sprawi�, by�cie obros�y cia�em, i przybra� was w skór�, i da� wam ducha po to, aby�cie o�y�y i pozna�y, �e Ja jestem Pan. I prorokowa�em, jak mi by�o polecone, a gdym prorokowa�, oto powsta� szum i trzask, i ko�ci jedna po drugiej zbli�a�y si� do siebie. I patrzy�em, a oto powróci�y �ci�gna i wyros�o cia�o, a skóra pokry�a je z wierzchu, ale jeszcze nie by�o w nich ducha. I powiedzia� On do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu cz�owieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przyb�d�, duchu, i powiej po tych pobitych, aby o�yli. Wtedy prorokowa�em tak, jak mi nakaza�, i duch wst�pi� w nich, a o�yli i stan�li na nogach - wojsko bardzo, bardzo wielkie. I rzek� do mnie: Synu cz�owieczy, ko�ci te to ca�y dom Izraela. Oto mówi� oni: Wysch�y ko�ci nasze, min�a nadzieja nasza, ju� po nas. Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiod� was do kraju Izraela, i poznacie, �e Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworz� i z grobów was wydob�d�, ludu mój. Udziel� wam mego ducha po to, by�cie o�yli, i powiod� was do kraju waszego, i poznacie, �e Ja, Pan, to powiedzia�em i wykonam - wyrocznia Pana Boga.

lub

(Jl 3,1-5)
Wylej� Ducha mego na wszelkie cia�o, a synowie wasi i córki wasze prorokowa� b�d�, starcy wasi b�d� �nili, a m�odzie�cy wasi b�d� mieli widzenia. Nawet na niewolników i niewolnice wylej� Ducha mego w owych dniach. I uczyni� znaki na niebie i na ziemi: krew i ogie�, i s�upy dymne. S�o�ce zmieni si� w ciemno��, a ksi�yc w krew, gdy przyjdzie dzie� Pa�ski, dzie� wielki i straszny. Ka�dy jednak, który wezwie imienia Pa�skiego, b�dzie zbawiony, bo na górze Syjon [i w Jeruzalem] b�dzie wybawienie, jak przepowiedzia� Pan, i w�ród ocala�ych b�d� ci, których wezwa� Pan.

(Ps 104,1.24.29-31.34)
REFREN: Niech st�pi Duch Twój i odnowi ziemi�
lub Alleluja

B�ogos�aw, duszo moja, Pana,
o Bo�e mój, Panie, Ty jeste� bardzo wielki.
Jak liczne s� dzie�a Twoje, Panie,
ziemia jest pe�na Twych stworze�.

Gdy odbierasz im oddech, marniej�
i w proch si� obracaj�.
Stwarzasz je nape�niaj�c swym duchem
i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwa�a Pana trwa na wieki,
niech Pan si� raduje z dzie� swoich.
Niech mi�a Mu b�dzie pie�� moja,
b�d� radowa� si� w Panu.

(Rz 8,22-27)
Wiemy przecie�, �e ca�e stworzenie a� dot�d j�czy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy ju� posiadamy pierwsze dary Ducha, i my równie� ca�� istot� swoj� wzdychamy, oczekuj�c - odkupienia naszego cia�a. W nadziei bowiem ju� jeste�my zbawieni. Nadzieja za�, której [spe�nienie ju� si�] ogl�da, nie jest nadziej�, bo jak mo�na si� jeszcze spodziewa� tego, co si� ju� ogl�da? Je�eli jednak, nie ogl�daj�c, spodziewamy si� czego�, to z wytrwa�o�ci� tego oczekujemy. Podobnie tak�e Duch przychodzi z pomoc� naszej s�abo�ci. Gdy bowiem nie umiemy si� modli� tak, jak trzeba, sam Duch przyczynia si� za nami w b�aganiach, których nie mo�na wyrazi� s�owami. Ten za�, który przenika serca, zna zamiar Ducha, [wie], �e przyczynia si� za �wi�tymi zgodnie z wol� Bo��.

Przyjd� Duchu �wi�ty, nape�nij serca swoich wiernych i zapal ogie� swojej mi�o�ci.

(J 7,37-39)
W ostatnim za�, najbardziej uroczystym dniu �wi�ta Namiotów, Jezus stoj�c zawo�a� dono�nym g�osem: Je�li kto� jest spragniony, a wierzy we Mnie - niech przyjdzie do Mnie i pije! Jak rzek�o Pismo: Strumienie wody �ywej pop�yn� z jego wn�trza. A powiedzia� to o Duchu, którego mieli otrzyma� wierz�cy w Niego; Duch bowiem jeszcze nie by� dany, poniewa� Jezus nie zosta� jeszcze uwielbiony.

msza w dzie�

(Dz 2,1-11)
Kiedy nadszed� dzie� Pi��dziesi�tnicy, znajdowali si� wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle da� si� s�ysze� z nieba szum, jakby uderzenie gwa�townego wiatru, i nape�ni� ca�y dom, w którym przebywali. Ukaza�y si� im te� j�zyki jakby z ognia, które si� rozdzieli�y, i na ka�dym z nich spocz�� jeden. I wszyscy zostali nape�nieni Duchem �wi�tym, i zacz�li mówi� obcymi j�zykami, tak jak im Duch pozwala� mówi�. Przebywali wtedy w Jerozolimie pobo�ni �ydzi ze wszystkich narodów pod s�o�cem. Kiedy wi�c powsta� ów szum, zbiegli si� t�umnie i zdumieli, bo ka�dy s�ysza�, jak przemawiali w jego w�asnym j�zyku. Czy� ci wszyscy, którzy przemawiaj�, nie s� Galilejczykami? - mówili pe�ni zdumienia i podziwu. Jak�e� wi�c ka�dy z nas s�yszy swój w�asny j�zyk ojczysty? - Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszka�cy Mezopotamii, Judei oraz Kapadocji, Pontu i Azji, Frygii oraz Pamfilii, Egiptu i tych cz�ci Libii, które le�� blisko Cyreny, i przybysze z Rzymu, �ydzi oraz prozelici, Krete�czycy i Arabowie - s�yszymy ich g�osz�cych w naszych j�zykach wielkie dzie�a Bo�e.

(Ps 104,1.24.29-31.34)
REFREN: Niech zst�pi Duch Twój i odnowi ziemi�
lub Alleluja

B�ogos�aw, duszo moja, Pana,
o Bo�e mój, Panie, Ty jeste� bardzo wielki.
Jak liczne s� dzie�a Twoje, Panie,
ziemia jest pe�na Twych stworze�.

Gdy odbierasz im oddech, marniej�
i w proch si� obracaj�.
Stwarzasz je nape�niaj�c swym duchem
i odnawiasz oblicze ziemi.

Niech chwa�a Pana trwa na wieki,
niech Pan si� raduje z dzie� swoich.
Niech mi�a Mu b�dzie pie�� moja,
b�d� radowa� si� w Panu.

(1 Kor 12,3b-7.12-13)
Nikt nie mo�e powiedzie� bez pomocy Ducha �wi�tego: "Panem jest Jezus". Ró�ne s� dary �aski, lecz ten sam Duch; ró�ne te� s� rodzaje pos�ugiwania, ale jeden Pan; ró�ne s� wreszcie dzia�ania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim za� objawia si� Duch dla [wspólnego] dobra. Podobnie jak jedno jest cia�o, cho� sk�ada si� z wielu cz�onków, a wszystkie cz�onki cia�a, mimo i� s� liczne, stanowi� jedno cia�o, tak te� jest i z Chrystusem. Wszyscy�my bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, [aby stanowi�] jedno Cia�o: czy to �ydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscy�my te� zostali napojeni jednym Duchem.

SEKWENCJA

Przyb�d� Duchu �wi�ty,
Ze�lij z nieba wzi�ty
�wiat�a Twego strumie�.

Przyjd�, Ojcze ubogich,
Przyjd�, Dawco �ask drogich,
Przyjd�, �wiat�o�ci sumie�.

O, najmilszy zgo�ci,
S�odka serc rado�ci,
S�odkie orze�wienie.

W pracy Ty� och�od�,
W skwarze �yw� wod�,
W p�aczu utulenie.

�wiat�o�ci naj�wi�tsza,
Serc wierz�cych wn�trza
Poddaj Twej pot�dze.

Bez Twojego tchnienia,
Có� jest w�ród stworzenia?
Jeno cier� i n�dze.

Obmyj co nie�wi�te,
Osch�ym wlej zach�t�,
Ulecz serca ran�.

Nagnij, co jest harde,
Rozgrzej serca twarde,
Prowad� zab��kane.

Daj Twoim wierz�cym,
W Tobie ufaj�cym,
Siedmiorakie dary.

Daj zas�ug� m�stwa,
Daj wieniec zwyci�stwa,
Daj szcz�cie bez miary.

Przyjd�, Duchu �wi�ty, nape�nij serca swoich wiernych i zapal w nich ogie� swojej mi�o�ci.

(J 20,19-23)
Wieczorem w dniu Zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi by�y zamkni�te z obawy przed �ydami, przyszed� Jezus, stan�� po�rodku i rzek� do nich: Pokój wam! A to powiedziawszy, pokaza� im r�ce i bok. Uradowali si� zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzek� do nich: Pokój wam! Jak Ojciec Mnie pos�a�, tak i Ja was posy�am. Po tych s�owach tchn�� na nich i powiedzia� im: We�mijcie Ducha �wi�tego! Którym odpu�cicie grzechy, s� im odpuszczone, a którym zatrzymacie, s� im zatrzymane.

............

Zoslanie Ducha Svätého

(slávnos�)