2017-08-19, godzina
imieniny: Emilii, Julinana, Konstancji

Niedziela M阫i Pa駍kiej (Palmowa). Rok A. Po秝i阠enie palm.

data: 09.04.2017 16:38 / odwiedzin: 549 / Franciszek Pacyga

Niedziela M阫i Pa駍kiej (Palmowa). Po秝i阠enie palm przed Mszami o 9.00 i 10.30 odb阣zie si na placu przed ko禼io砮m, po czym po wys硊chaniu Ewangelii o wje糳zie Pana Jezusa do Jerozolimy w procesji z palmami udamy si do ko禼io砤. Pueri hebraeorum portantes ramos olivarum obviaverunt Dominum

Niedziela M阫i Pa駍kiej (Palmowa) 9 kwietnia 2017 r. 

 

  1. 1.        W najbli縮zych dniach b阣ziemy prze縴wali Triduum Paschalne, czyli Misterium M阫i, ierci i Zmartwychwstania Chrystusa.
  2. 2.        Przebieg liturgii Triduum Sacrum w naszej parafii:
  • Wielki Czwartek – pami眛ka ustanowienia Sakramentów Eucharystii i Kap砤駍twa. Uroczysta Msza 秝. Wieczerzy Pa駍kiej o godz. 18.00 po s硂wacku z czytaniami i 秔iewem na przemian. Po Mszy 秝. przeniesienie Pana Jezusa do Ciemnicy i czuwanie do 24.00. Od godz. 23.00 czuwanie prowadzi m硂dzie z KSMu.
  • Wielki Pi眛ek – pami眛ka M阫i i 秏ierci Pana Jezusa, obowi眤uje post 禼is硑, wstrzemi昙liwo舵 od pokarmów mi阺nych i zakaz udzia硊 w zabawach. W tym dniu nie sprawuje si Mszy 秝. Wspóln modlitw o 15.00 rozpoczniemy nowenn przed 秝i阾em Mi硂sierdzia Bo縠go. Liturgia Wielkiego Pi眛ku rozpocznie si o godz. 18.00. Po przeniesieniu Jezusa do kaplicy Grobu Bo縠go b阣zie odprawiona droga krzy縪wa o 21.00 i Gorzkie 痑le o 22.00, a czuwanie potrwa do 24.00. Porz眃ek adoracji Krzy縜: w czasie liturgii do adoracji podejd ministranci, lektorzy, s硊縝a ko禼ielna i rada parafialna, dzieci klasy III szko硑 podstawowej z rodzicami, kandydaci do bierzmowania oraz ma晨onkowie prze縴waj眂y 25 i 50 lat ma晨e駍twa. Pozostali b阣 mieli mo縧iwo舵 uczczenia krzy縜 po liturgii i przez ca潮 Wielk Sobot.
  • Wielka Sobota – adoracja Pana Jezusa w Grobie od 7.00. Cho nie ma obowi眤ku zachowania w tym dniu wstrzemi昙liwo禼i od pokarmów mi阺nych, to ze wzgl阣u na wyj眛kowy charakter tego dnia zach阠a si wiernych do powstrzymania si od jedzenia mi阺a. Po秝i阠enie pokarmów o godz. 10.00 i 11.00 po polsku, o 10.30 po s硂wacku. O godz. 15.00 nowenna przed 秝i阾em Mi硂sierdzia Bo縠go. Msza 秝. Wigilii Paschalnej rozpoczyna si o 19.00. Sk砤daj si na ni: po秝i阠enie ognia i pascha硊, Or阣zie Wielkanocne, liturgia s硂wa z czytaniami i 秔iewem na przemian po polsku i s硂wacku, po秝i阠enie wody chrzcielnej i odnowienie przyrzecze chrztu 秝. (przynosimy 秝iece). Msza 秝. po polsku. W tym roku z grobu wychodzimy ze 秔iewem w j陑yku s硂wackim. Bardzo prosz o przygotowanie 秝iec i feretronów, zapraszam orkiestr na uroczyst procesj rezurekcyjn.
  • Wielka Niedziela – Najwi阫sze i阾o chrze禼ija駍twa; Msze 秝. b阣 o godz. 7.30, 9.30 i 11.30. Zako馽zenie Triduum Sacrum.

NIEDZIELA, 16 kwietnia

7.30      s.         + o. Paschalis Grygu – od Marii i Józefa Paluchów

9.30                   ZA PARAFIAN

11.30                 ++ Józef Pacyga – rocz. 秏., 縪na Helena, syn Józef, córka Maria 

PONIEDZIAK WIELKANOCNY, 17 kwietnia

7.30      pl.        ++ Anna Lorenc, m笨 Franciszek, syn Walenty

9.30                   + o. Paschalis Grygu – od Heleny i Józefa Kaczmarczyków z rodzin

11.30                 ++ Jan – 20 rocz. 秏., Anna, z rodzin Pietraszków i Rabskich

WTOREK, 18 kwietnia

18.00                 + Marian Sad硂wski – od szwagra Andrzeja z 縪n

ODA, 19 kwietnia

7.15                   ++ Anna kasz – 3 rocz. 秏., m笨 Wojciech – 11 rocz. 秏., Maria – 8 rocz. 秏.

CZWARTEK, 20 kwietnia

19.00                 + Józef Pacyga – od kuzyna Albina Palucha i jego 縪ny Anny

PIEK, 21 kwietnia

19.00                 ++ Maria i Józef Tazik, Jan Surma, Maria Iglar

SOBOTA, 22 kwietnia

19.00                 ++ Anna i Franciszek Bednarczyk – rocz. 秏.

NIEDZIELA, 23 kwietnia

7.30      s.         + Maria Surma – od wnuka Bart硂mieja z 縪n i synem

9.00                   ZA PARAFIAN

10.30                 w int. Anny i Jana w 34 rocz. 秎ubu – dzi阫czynna za otrzymane 砤ski z pro禸 o dalsz Bo勘 opiek

 

....

NIEDZIELA PALMOWA, ROK A

EWANGELIA W CZASIE PROCESJI I POI蔆ENIA PALM (Mt 21,1-11)

Wjazd Jezusa do Jerozolimy

S硂wa Ewangelii wed硊g 秝i阾ego Mateusza.

Gdy si przybli縴li do Jerozolimy i przyszli do Betfage na Górze Oliwnej, wtedy Jezus pos砤 swoich uczniów i rzek im: „Id糲ie do wsi, która jest przed wami, a zaraz znajdziecie o秎ic uwi眤an i 紃ebi z ni. Odwi笨cie je i przyprowad糲ie do Mnie. A gdyby wam kto co mówi, powiecie: «Pan ich potrzebuje, a zaraz je pu禼i»”.
Sta硂 si to, 縠by si spe硁i硂 s硂wo proroka: „Powiedzcie Córze Syjo駍kiej: Oto Król twój przychodzi do ciebie 砤godny, siedz眂y na osio砶u, 紃ebi阠iu o秎icy”.
Uczniowie poszli i uczynili, jak im Jezus poleci. Przyprowadzili o秎ic i 紃ebi i po硂縴li na nie swe p砤szcze, a On usiad na nich. A ogromny t硊m s砤 swe p砤szcze na drodze, inni obcinali ga潮zki z drzew i 禼ielili na drodze. A t硊my, które Go poprzedza硑 i które sz硑 za Nim, wo砤硑 g硂秐o:
„Hosanna Synowi Dawida.
B硂gos砤wiony, który przychodzi w imi Pa駍kie.
Hosanna na wysoko禼iach”.
Gdy wjecha do Jerozolimy, poruszy硂 si ca砮 miasto, i pytano: „Kto to jest?” A t硊my odpowiada硑: „To jest prorok Jezus z Nazaretu w Galilei”.

Oto s硂wo Pa駍kie.
MSZA

PIERWSZE CZYTANIE (Iz 50,4-7)

Nie zas硂ni砮m mojej twarzy przed zniewagami i wiem, 縠 nie doznam wstydu

Czytanie z ksi阦i proroka Izajasza.

Pan Bóg mnie obdarzy j陑ykiem wymownym, bym umia przyj舵 z pomoc strudzonemu przez s硂wo krzepi眂e. Ka縟ego rana pobudza me ucho, bym s硊cha jak uczniowie. Pan Bóg otworzy mi ucho, a ja si nie opar砮m ani si nie cofn背em.
Poda砮m grzbiet mój bij眂ym i policzki moje rw眂ym mi brod. Nie zas硂ni砮m mej twarzy przed zniewagami i opluciem.
Pan Bóg mnie wspomaga, dlatego jestem nieczu硑 na obelgi, dlatego uczyni砮m twarz moj jak g砤z i wiem, 縠 wstydu nie doznam.

Oto s硂wo Bo縠.


PSALM RESPONSORYJNY (Ps 22,8-9.17-18a.19-20.23-24)

Refren:Bo縠 mój, Bo縠, czemu mnie opu禼i?

Szydz ze mnie wszyscy, którzy na mnie patrz, *
wykrzywiaj wargi i potrz眘aj g硂wami:
„Zaufa Panu, niech go Pan wyzwoli, *
niech go ocali, je秎i go mi硊je”.

Sfora psów mnie opad砤, *
otoczy砤 mnie zgraja z硂czy馽ów
Przebodli moje r阠e i nogi, *
policzy mog wszystkie moje ko禼i.

Dziel mi阣zy siebie moje szaty *
i los rzucaj o moj sukni.
Ty za, o Panie, nie stój z daleka: *
pomocy moja 秔iesz mi na ratunek.

B阣 g硂si swym braciom Twoje imi *
i b阣 Ci chwali w zgromadzeniu wiernych:
„Chwalcie Pana, wy, którzy si Go boicie, *
niech si Go l阫a ca砮 potomstwo Izraela”.


DRUGIE CZYTANIE (Flp 2,6-11)

Chrystus uni縴 samego siebie, dlatego Bóg Go wywy縮zy

Czytanie z Listu 秝i阾ego Paw砤 Aposto砤 do Filipian.

Chrystus Jezus istniej眂 w postaci Bo縠j, nie skorzysta ze sposobno禼i, aby na równi by z Bogiem, lecz ogo硂ci samego siebie, przyj眞szy posta s硊gi, stawszy si podobnym do ludzi. A w tym co zewn阾rzne uznany za cz硂wieka, uni縴 samego siebie, stawszy si pos硊sznym a do 秏ierci, i to 秏ierci krzy縪wej.
Dlatego te Bóg wywy縮zy Go nad wszystko i darowa Mu imi ponad wszelkie imi, aby na imi Jezusa zgi瓿o si ka縟e kolano istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych, i aby wszelki j陑yk wyzna, 縠 Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.

Oto s硂wo Bo縠.


IEW PRZED EWANGELI (Flp 2,8-9)

Aklamacja:Chwa砤 Tobie, Królu wieków.

Dla nas Chrystus sta si pos硊szny a do 秏ierci,
a by砤 to 秏ier na krzy縰.
Dlatego Bóg wywy縮zy Go nad wszystko
i dal Mu imi, które jest ponad wszelkie imi.

Aklamacja:Chwa砤 Tobie, Królu wieków.

M阫a naszego Pana Jezusa Chrystusa wed硊g 秝i阾ego Mateusza.

Zdrada Judasza
E. Jeden z Dwunastu, imieniem Judasz Iskariota, uda si do arcykap砤nów i powiedzia: I. Co chcecie mi da, a ja wam Go wydam. E. A oni wyznaczyli mu trzydzie禼i srebrników. Odt眃 szuka sposobno禼i, 縠by Go wyda.

Przygotowanie Paschy
W pierwszy dzie Prza秐ików przyst眕ili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: T. Gdzie chcesz, 縠by秏y Ci przygotowali Pasch do spo縴cia? E. On odrzek: + Id糲ie do miasta, do znanego nam cz硂wieka i powiedzcie mu: Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chc urz眃zi Pasch z moimi uczniami. E. Uczniowie uczynili tak, jak im poleci Jezus, i przygotowali Pasch.

Wyjawienie zdrajcy
Z nastaniem wieczoru zaj背 miejsce u sto硊 razem z dwunastu uczniami. A gdy jedli, rzek: + Zaprawd powiadam wam: jeden z was Mnie zdradzi. E. Zasmuceni tym bardzo, zacz阬i pyta jeden przez drugiego: I. Chyba nie ja, Panie? E. On za odpowiedzia: + Ten, który ze Mn r阫 zanurza w misie, on Mnie zdradzi. Wprawdzie Syn Cz硂wieczy odchodzi, jak o Nim jest napisane; lecz biada temu cz硂wiekowi, przez którego Syn Cz硂wieczy b阣zie wydany. By硂by lepiej dla tego cz硂wieka, gdyby si nie narodzi. E. Wtedy Judasz, który Go mia zdradzi, powiedzia: I. Czy nie ja, Rabbi? E. Odpowiedzia mu: + Tak, to ty jeste.

Ustanowienie Eucharystii
E. A gdy oni jedli, Jezus wzi背 chleb i odmówiwszy b硂gos砤wie駍two, po砤ma go i da uczniom, mówi眂: + Bierzcie i jedzcie, to jest Cia硂 moje. E. Nast阷nie wzi背 kielich i odmówiwszy dzi阫czynienie da im, mówi眂: + Pijcie z niego wszyscy; bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu b阣zie wylana na odpuszczenie grzechów. Lecz powiadam wam: Odt眃 nie b阣 ju pi z tego owocu winnego krzewu a do owego dnia, kiedy pi go b阣 z wami nowy, w królestwie Ojca mojego. E. Po od秔iewaniu hymnu wyszli na Gór Oliwn.

Przepowiednia zaparcia si Piotra
Wówczas Jezus rzek do nich: + Wy wszyscy zw眛picie we Mnie tej nocy. Bo jest napisane: Uderz pasterza, a rozprosz si owce stada. Lecz gdy powstan, uprzedz was do Galilei. E. Piotr Mu odpowiedzia: I. Cho鎎y wszyscy zw眛pili w Ciebie, ja nigdy nie zw眛pi. E. Jezus mu rzek: + Zaprawd powiadam ci: Jeszcze tej nocy, zanim kogut zapieje, trzy razy si Mnie wyprzesz. E. Na to Piotr: I. Cho鎎y mi przysz硂 umrze z Tob, nie zapr si Ciebie. E. Podobnie zapewniali wszyscy uczniowie.

Modlitwa i trwoga konania
Wtedy przyszed Jezus z nimi do ogrodu, zwanego Getsemani, i rzek do uczniów: + Usi眃糲ie tu, Ja tymczasem odejd tam i b阣 si modli. E. Wzi眞szy z sob Piotra i dwóch synów Zebedeusza, pocz背 si smuci i odczuwa trwog. Wtedy rzek do nich: + Smutna jest moja dusza a do 秏ierci; zosta馽ie tu i czuwajcie ze Mn. E. I odszed硈zy nieco dalej, upad na twarz i modli si tymi s硂wami: + Ojcze mój, je秎i to mo縧iwe, niech Mnie ominie ten kielich. Wszak縠 nie jak Ja chc, ale jak Ty.
E. Potem przyszed do uczniów i zasta ich 秔i眂ych. Rzek wi阠 do Piotra: + Tak, jednej godziny nie mogli禼ie czuwa ze Mn? Czuwajcie i módlcie si, aby禼ie nie ulegli pokusie; duch wprawdzie ochoczy, ale cia硂 s砤be. E. Powtórnie odszed i tak si modli: + Ojcze mój, je秎i nie mo縠 omin辨 Mnie ten kielich i musz go wypi, niech si stanie wola Twoja. E. Potem przyszed i znów zasta ich 秔i眂ych, bo oczy ich by硑 senne. Zostawiwszy ich, odszed znowu i modli si po raz trzeci, powtarzaj眂 te same s硂wa. Potem wróci do uczniów i rzek do nich: + icie jeszcze i odpoczywacie? A oto nadesz砤 godzina i Syn Cz硂wieczy b阣zie wydany w r阠e grzeszników. Wsta馽ie, chod糾y; oto si zbli縜 mój zdrajca.

Pojmanie Jezusa
E. Gdy On jeszcze mówi, oto przyszed Judasz, jeden z Dwunastu, a z nim wielka zgraja z mieczami i kijami od arcykap砤nów i starszych ludu. Zdrajca za da im taki znak: I. Ten, którego poca硊j, to On; Jego pochwy鎐ie. E. Zaraz te przyst眕i do Jezusa, mówi眂: I. Witaj, Rabbi. E. I poca硂wa Go. A Jezus rzek do niego: + Przyjacielu, po co przyszed? E. Wtedy rzucili si na Jezusa i pochwycili Go. A oto jeden z tych, którzy byli z Jezusem, wyci眊n背 r阫, doby miecza i ugodziwszy s硊g najwy縮zego kap砤na, odci背 mu ucho. Wtedy Jezus rzek do niego: + Schowaj miecz swój do pochwy, bo wszyscy, którzy za miecz chwytaj, od miecza gin. Czy my秎isz, 縠 nie móg砨ym prosi Ojca mojego, a zaraz wystawi砨y Mi wi阠ej ni dwana禼ie zast阷ów anioów? Jak縠 wi阠 spe硁i si Pisma, 縠 tak si sta musi?
E. W owej chwili Jezus rzek do t硊mów: + Wyszli禼ie z mieczami kijami jak na zbójc, 縠by Mnie pochwyci. Codziennie zasiada砮m w 秝i眛yni i naucza砮m, a nie pojmali禼ie Mnie. Lecz sta硂 si to wszystko, 縠by si wype硁i硑 Pisma proroków. E. Wtedy wszyscy uczniowie opu禼ili Go i uciekli.

Jezus przed Wysok Rad
Ci za, którzy pochwycili Jezusa, zaprowadzili Go do najwy縮zego kap砤na, Kajfasza, gdzie zebrali si uczeni w Pi秏ie i starsi. A Piotr szed za Nim z daleka, a do pa砤cu najwy縮zego kap砤na. Wszed tam na dziedziniec i usiad mi阣zy s硊縝, aby widzie, jaki b阣zie wynik.
Tymczasem arcykap砤ni i ca砤 Wysoka Rada szukali fa硈zywego 秝iadectwa przeciw Jezusowi, aby Go zg砤dzi. Lecz nie znale糽i, jakkolwiek wyst阷owa硂 wielu fa硈zywych 秝iadków. W ko馽u stan阬i dwaj i zeznali: T. On powiedzia: Mog zburzy przybytek Bo縴 i w ci眊u trzech dni go odbudowa. E. Wtedy powsta najwy縮zy kap砤n i rzek do Niego: I. Nic nie odpowiadasz na to, co oni zeznaj przeciwko Tobie? E. Lecz Jezus milcza. A najwy縮zy kap砤n rzek do Niego: I. Poprzysi阦am Ci na Boga 縴wego, powiedz nam: Czy Ty jeste Mesjaszem, Synem Bo縴m? E. Jezus mu odpowiedzia: + Tak, Ja Nim jestem. Ale powiadam wam: Odt眃 ujrzycie Syna Cz硂wieczego, siedz眂ego po prawicy Wszechmocnego i nadchodz眂ego na ob硂kach niebieskich. E. Wtedy najwy縮zy kap砤n rozdar swoje szaty i rzek: I. Zblu糿i. Na có nam jeszcze potrzeba 秝iadków? Oto teraz s硑szeli禼ie blu糿ierstwo. Co wam si zdaje? E. Oni odpowiedzieli: T. Winien jest 秏ierci. E. Wówczas zacz阬i plu Mu w twarz i bi Go pi甓ciami, a inni policzkowali Go i szydzili: T. Prorokój nam Mesjaszu, kto Ci uderzy?

Piotr zapiera si Jezusa
E. Piotr za siedzia zewn眛rz na dziedzi馽u. Podesz砤 do niego jedna s硊勘ca i rzek砤: I. I ty by砮 z Galilejczykiem Jezusem. E. Lecz on zaprzeczy temu wobec wszystkich i rzek: I. Nie wiem, co mówisz. E. A gdy wyszed ku bramie, zauwa縴砤 go inna i rzek砤 do tych, co tam byli: I. Ten by z Jezusem Nazarejczykiem. E. I znowu zaprzeczy pod przysi阦: I. Nie znam tego Cz硂wieka. E. Po chwili ci, którzy tam stali, zbli縴li si i rzekli do Piotra: I. Na pewno i ty jeste jednym z nich, bo i twoja mowa ci zdradza. E. Wtedy pocz背 si zaklina i przysi阦a: I. Nie znam tego Cz硂wieka. E. I w tej chwili kogut zapia. Wspomnia Piotr na s硂wo Jezusa, który mu powiedzia: Zanim kogut zapieje, trzy razy si Mnie wyprzesz. Wyszed na zewn眛rz i gorzko zap砤ka.

Wydanie Jezusa Pi砤towi
A gdy nasta ranek, wszyscy arcykap砤ni i starsi ludu powzi阬i uchwa酬 przeciw Jezusowi, 縠by Go zg砤dzi. Zwi眤awszy Go zaprowadzili i wydali w r阠e namiestnika Poncjusza Pi砤ta.

Koniec zdrajcy
Wtedy Judasz, który Go wyda, widz眂, 縠 Go skazano, opami阾a si, zwróci trzydzie禼i srebrników arcykap砤nom i starszym i rzek: I. Zgrzeszy砮m, wydawszy krew niewinn. E. Lecz oni odparli: I. Co nas to obchodzi? To twoja sprawa. E. Rzuciwszy srebrniki do przybytku, oddali si, potem poszed i powiesi si. Arcykap砤ni za wzi阬i srebrniki i orzekli: T. Nie wolno k砤舵 ich do skarbca 秝i眛yni, bo s zap砤t za krew. E. Po odbyciu narady kupili za nie pole garncarza na grzebanie cudzoziemców. Dlatego pole to a po dzi dzie nosi nazw Pole Krwi. Wtedy spe硁i硂 si to, co powiedzia prorok Jeremiasz: Wzi阬i trzydzie禼i srebrników, zap砤t za Tego, którego oszacowali synowie Izraela. I dali je za pole garncarza, jak mi Pan rozkaza.

Jezus przed Pi砤tem
Jezusa za stawiono przed namiestnikiem. Namiestnik zada Mu pytanie: I. Czy Ty jeste królem 縴dowskim? E. Jezus odpowiedzia : + Tak, Ja nim jestem. E. A gdy Go oskar縜li arcykap砤ni i starsi, nic nie odpowiada. Wtedy zapyta Go Pi砤t: I. Nie s硑szysz, jak wiele zeznaj przeciw Tobie? E. On jednak nie odpowiada mu na 縜dne pytanie, tak 縠 namiestnik bardzo si dziwi.

Jezus odrzucony przez swój naród
A by zwyczaj, 縠 na ka縟e 秝i阾o namiestnik uwalnia jednego wi昙nia, którego chcieli. Trzymano za wtedy znacznego wi昙nia, imieniem Barabasz. Gdy si wi阠 zebrali, spyta ich Pi砤t: I. Którego chcecie, 縠bym wam uwolni, Barabasza czy Jezusa, zwanego Mesjaszem? E. Wiedzia bowiem, 縠 przez zawi舵 Go wydali. A gdy on odbywa przewód s眃owy, 縪na jego przys砤砤 mu ostrze縠nie: I. Nie miej nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo dzisiaj we 秐ie wiele nacierpia砤m si z Jego powodu. E. Tymczasem arcykap砤ni i starsi namówili t硊my, 縠by prosi硑 o Barabasza, a domaga硑 si 秏ierci Jezusa. Pyta ich namiestnik: I. Którego z tych dwóch chcecie, 縠bym wam uwolni? E. Odpowiedzieli: T. Barabasza. E. Rzek do nich Pi砤t: I. Có wi阠 mam uczyni z Jezusem, którego nazywaj Mesjaszem? E. Zawo砤li wszyscy: T. Na krzy z Nim! E. Namiestnik odpowiedzia: I. Có w砤禼iwie z砮go uczyni? E. Lecz oni jeszcze g硂秐iej krzyczeli: T. Na krzy z Nim! E. Pi砤t widz眂, 縠 nic nie osi眊a, a wzburzenie raczej wzrasta, wzi背 wod i umy r阠e wobec t硊mu, mówi眂: I. Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz. E. A ca硑 lud zawo砤: T. Krew Jego na nas i na dzieci nasze. E. Wówczas uwolni im Barabasza, a Jezusa kaza ubiczowa i wyda na ukrzy縪wanie.

Król wy秏iany
Wtedy 縪硁ierze namiestnika zabrali Jezusa z sob do pretorium i zgromadzili ko硂 Niego ca潮 kohort. Rozebrali Go z Jego szat i narzucili na Niego p砤szcz szkar砤tny. Uplót硈zy wieniec z ciernia w硂縴li Mu na g硂w, a do prawej r阫i dali Mu trzcin. Potem przykl阫ali przed Nim i szydzili z Niego, mówi眂: T. Witaj, królu 縴dowski! E. Przy tym pluli na Niego, brali trzcin i bili Go po g硂wie. A gdy Go wyszydzili, zdj阬i z Niego p砤szcz, w硂縴li na Niego w砤sne Jego szaty i odprowadzili Go na ukrzy縪wanie.

Droga krzy縪wa
Wychodz眂 spotkali pewnego cz硂wieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, 縠by niós krzy Jezusa. Gdy przyszli na miejsce zwane Golgot, to znaczy Miejsce Czaszki, dali Mu pi wino zaprawione gorycz. Skosztowa, ale nie chcia pi.
Gdy Go ukrzy縪wali, rozdzielili mi阣zy siebie Jego szaty, rzucaj眂 o nie losy. I siedz眂, tam Go pilnowali. A nad g硂w Jego umie禼ili napis z podaniem Jego winy: To jest Jezus, król 縴dowski. Wtedy te ukrzy縪wano z Nim dwóch z硂czy馽ów, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.

Wyszydzenie na krzy縰
Ci za, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrz眘ali g硂wami, mówi眂: T. Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, ocal sam siebie; je秎i jeste Synem Bo縴m, zejd z krzy縜. E. Podobnie arcykap砤ni z uczonymi w Pi秏ie i starszymi, szydz眂, powtarzali: T. Innych wybawia, siebie nie mo縠 wybawi. Jest królem Izraela: niech縠 teraz zejdzie z krzy縜, a uwierzymy w Niego. Zaufa Bogu: niech縠 Go teraz wybawi, je秎i Go mi硊je. Przecie powiedzia: Jestem Synem Bo縴m. E. Tak samo l縴li Go i z硂czy馽y, którzy byli z Nim ukrzy縪wani.

ier Jezusa
Od godziny szóstej mrok ogarn背 ca潮 ziemi a do godziny dziewi眛ej. Oko硂 godziny dziewi眛ej Jezus zawo砤 dono秐ym g硂sem: + Elí, Elí, lemá sabachtháni? E. To znaczy: Bo縠 mój, Bo縠 mój, czemu Mnie opu禼i? S硑sz眂 to, niektórzy ze stoj眂ych tam mówili: T. On Eliasza wo砤. E. Zaraz te jeden z nich pobieg i wzi眞szy g眀k, nape硁i j octem, w硂縴 na trzcin i dawa Mu pi. Lecz inni mówili: T. Poczekaj! Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawi. E. A Jezus raz jeszcze zawo砤 dono秐ym g硂sem i wyzion背 ducha.

Wszyscy kl阫aj i przez chwil zachowuj milczenie.

Po 秏ierci Jezusa
A oto zas硂na przybytku rozdar砤 si na dwoje z góry na dó; ziemia zadr縜砤 i ska硑 zacz瓿y p阫a. Groby si otworzy硑 i wiele cia 秝i阾ych, którzy umarli, powsta硂. I wyszed硈zy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli do Miasta i阾ego i ukazali si wielu.
Setnik za i jego ludzie, którzy odbywali stra przy Jezusie, widz眂 trz阺ienie ziemi i to, co si dzia硂, zl阫li si bardzo i mówili: T. Prawdziwie, ten by Synem Bo縴m.
E. By硂 tam równie wiele niewiast, które przypatrywa硑 si z daleka. Sz硑 one za Jezusem z Galilei i us硊giwa硑 Mu. Mi阣zy nimi by硑: Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Józefa, oraz matka synów Zebedeusza.

Z硂縠nie w grobie
Pod wieczór przyszed zamo縩y cz硂wiek z Arymatei, imieniem Józef, który te by uczniem Jezusa. On uda si do Pi砤ta i poprosi o cia硂 Jezusa. Wówczas Pi砤t kaza je wyda. Józef zabra cia硂, owin背 je w czyste pótno i z硂縴 w swoim nowym grobie, który kaza wyku w skale. Przed wej禼ie do grobu zatoczy du縴 kamie i odszed. Lecz Maria Magdalena i druga Maria pozosta硑 tam, siedz眂 naprzeciw grobu.
Nazajutrz, to znaczy po dniu Przygotowania, zebrali si arcykap砤ni i faryzeusze u Pi砤ta i oznajmili: T. Panie, przypomnieli秏y sobie, 縠 ów oszust powiedzia jeszcze za 縴cia: Po trzech dniach powstan. Ka wi阠 zabezpieczy grób a do trzeciego dnia, 縠by przypadkiem nie przyszli Jego uczniowie, nie wykradli Go i nie powiedzieli ludowi: Powsta z martwych. I b阣zie ostatnie oszustwo gorsze ni pierwsze. E. Rzek im Pi砤t: I. Macie stra: id糲ie, zabezpieczcie grób, jak umiecie. E. Oni poszli i zabezpieczyli grób opiecz阾owuj眂 kamie i stawiaj眂 stra.

Oto s硂wo Pa駍kie.


EWANGELIA KRÓTSZA (Mt 27, 11–54)

M阫a naszego Pana Jezusa Chrystusa wed硊g 秝i阾ego Mateusza.

Jezus przed Pi砤tem
E. Jezusa stawiono przed namiestnikiem. Namiestnik zada Mu pytanie: I. Czy Ty jeste królem 縴dowskim? E. Jezus odpowiedzia: + Tak, Ja nim jestem. E. A gdy Go oskar縜li arcykap砤ni i starsi, nic nie odpowiada. Wtedy zapyta Go Pi砤t: I. Nie s硑szysz, jak wiele zeznaj przeciw Tobie? E. On jednak nie odpowiada mu na 縜dne pytanie, tak 縠 namiestnik bardzo si dziwi.

Jezus odrzucony przez swój naród
A by zwyczaj, 縠 na ka縟e 秝i阾o namiestnik uwalnia jednego wi昙nia, którego chcieli. Trzymano za wtedy znacznego wi昙nia, imieniem Barabasz. Gdy si wi阠 zebrali, spyta ich Pi砤t: I. Którego chcecie, 縠bym wam uwolni, Barabasza czy Jezusa, zwanego Mesjaszem? E. Wiedzia bowiem, 縠 przez zawi舵 Go wydali. A gdy on odbywa przewód s眃owy, 縪na jego przys砤砤 mu ostrze縠nie: I. Nie miej nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo dzisiaj we 秐ie wiele nacierpia砤m si z Jego powodu. E. Tymczasem arcykap砤ni i starsi namówili t硊my, 縠by prosi硑 o Barabasza, a domaga硑 si 秏ierci Jezusa. Pyta ich namiestnik: I. Którego z tych dwóch chcecie, 縠bym wam uwolni? E. Odpowiedzieli: T. Barabasza. E. Rzek do nich Pi砤t: I. Có wi阠 mam uczyni z Jezusem, którego nazywaj Mesjaszem? E. Zawo砤li wszyscy: T. Na krzy z Nim! E. Namiestnik odpowiedzia: I. Có w砤禼iwie z砮go uczyni? E. Lecz oni jeszcze g硂秐iej krzyczeli: T. Na krzy z Nim! E. Pi砤t, widz眂, 縠 nic nie osi眊a, a wzburzenie raczej wzrasta, wzi背 wod i umy r阠e wobec t硊mu, mówi眂: I. Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz. E. A ca硑 lud zawo砤: T. Krew Jego na nas i na dzieci nasze. E. Wówczas uwolni im Barabasza, a Jezusa kaza ubiczowa i wyda na ukrzy縪wanie.

Król wy秏iany
Wtedy 縪硁ierze namiestnika zabrali Jezusa z sob do pretorium i zgromadzili ko硂 Niego ca潮 kohort. Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego p砤szcz szkar砤tny. Uplót硈zy wieniec z ciernia, w硂縴li Mu na g硂w, a do prawej r阫i dali Mu trzcin. Potem przykl阫ali przed Nim i szydzili z Niego, mówi眂: T. Witaj, królu 縴dowski! E. Przy tym pluli na Niego, brali trzcin i bili Go po g硂wie. A gdy Go wyszydzili, zdj阬i z Niego p砤szcz, w硂縴li na Niego w砤sne Jego szaty i odprowadzili Go na ukrzy縪wanie.

Droga krzy縪wa
Wychodz眂, spotkali pewnego cz硂wieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, 縠by niós krzy Jezusa. Gdy przyszli na miejsce zwane Golgot, to znaczy Miejsce Czaszki, dali Mu pi wino zaprawione gorycz. Skosztowa, ale nie chcia pi. Gdy Go ukrzy縪wali, rozdzielili mi阣zy siebie Jego szaty, rzucaj眂 o nie losy. I siedz眂, tam Go pilnowali. A nad g硂w Jego umie禼ili napis z podaniem Jego winy: To jest Jezus, król 縴dowski. Wtedy te ukrzy縪wano z Nim dwóch z硂czy馽ów, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.

Wyszydzenie na krzy縰
Ci za, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrz眘ali g硂wami mówi眂: T. Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie; je秎i jeste Synem Bo縴m, zejd z krzy縜!. E. Podobnie arcykap砤ni z uczonymi w Pi秏ie i starszymi, szydz眂, powtarzali: T. Innych wybawia, siebie nie mo縠 wybawi. Jest królem Izraela: niech縠 teraz zejdzie z krzy縜, a uwierzymy w Niego. Zaufa Bogu: niech縠 Go teraz wybawi, je秎i Go mi硊je. Przecie powiedzia: Jestem Synem Bo縴m. E. Tak samo l縴li Go i z硂czy馽y, którzy byli z Nim ukrzy縪wani.

ier Jezusa
Od godziny szóstej mrok ogarn背 ca潮 ziemi a do godziny dziewi眛ej. Oko硂 godziny dziewi眛ej Jezus zawo砤 dono秐ym g硂sem: + Elí, Elí, lemá sabachtháni? E. To znaczy: Bo縠 mój, Bo縠 mój, czemu Mnie opu禼i? S硑sz眂 to, niektórzy ze stoj眂ych tam mówili: T. On Eliasza wo砤. E. Zaraz te jeden z nich pobieg i wzi眞szy g眀k, nape硁i j octem, w硂縴 na trzcin i dawa Mu pi. Lecz inni mówili: T. Poczekaj! Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawi. E. A Jezus raz jeszcze zawo砤 dono秐ym g硂sem i wyzion背 ducha.

Wszyscy kl阫aj i przez chwil zachowuj milczenie.

Po 秏ierci Jezusa
A oto zas硂na przybytku rozdar砤 si na dwoje z góry na dó;
ziemia zadr縜砤 i ska硑 zacz瓿y p阫a. Groby si otworzy硑 i wiele cia i阾ych, którzy umarli, powsta硂. I wyszed硈zy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli do Miasta i阾ego i ukazali si wielu. Setnik za i jego ludzie, którzy odbywali stra przy Jezusie, widz眂 trz阺ienie ziemi i to, co si dzia硂, zl阫li si bardzo i mówili: T. Prawdziwie, Ten by Synem Bo縴m.

Oto s硂wo Pa駍kie.



KOMENTARZ



Zdrajca
 
Ile mi dacie, je秎i wam Go wydam? - pyta Judasz tych, którzy nastawali na 縴cie Jezusa. Uda硂 mu si zarobi trzydzie禼i srebrników. Za tyle sprzeda swojego Mistrza. A jaka jest nasza cena? Za ile wyrzekamy si Jezusa? Co sprawia, 縠 opuszczamy Go, aby ucieszy si tym, za co Go wydali秏y? Czy przynajmniej po jakim czasie, wcze秐iej lub pó糿iej, by mo縠 nawet po wielu latach potrafimy si zreflektowa, i tak jak Judasz zawo砤: Zgrzeszy砮m, gdy wyda砮m niewinnego, czy raczej nie pozwalamy, aby jakie staromodne wyrzuty sumienia zakóca硑 ten komfort, który przecie tak bardzo nam si nale縴, i burzy硑 秝i阾y spokój naszego 縴cia? Zdrajca wcale nie by jeden, on nie by sam. Ka縟y z nas wielokrotnie zdradzi Mistrza i pewnie jeszcze nie raz to uczyni. Im szybciej sobie to u秝iadomimy i si do tego przyznamy, tym wcze秐iej wydamy owoc nawrócenia.
 
Panie Jezu, Ty jeste wierny w swojej mi硂禼i do nas pomimo naszej niewierno禼i. Niech Twoja Krew obmyje nas, aby秏y wydali w naszym 縴ciu owoc nawrócenia.
.....

Kvetná nede礱 – nede礱 utrpenia Pána

Refrén: Bo緀 môj, Bo緀 môj, pre鑟 si ma opustil?
alebo kratšie Chvála ti, Kriste, Krá ve鑞ej slávy.Kristus sa stal pre nás poslušným a na smr, a na smr na krí緄. Preto ho Boh nad všetko povýšil a dal mu meno, ktoré je nad ka綿é iné meno.

Evanjelium pod礱 Matúša   −   Mt 21, 1-11

Po緀hnaný, ktorý prichádza v mene Pánovom!

Ke sa priblí緄li k Jeruzalemu a prišli do Betfage pri Olivovej hore, Je緄š poslal dvoch u鑕níkov a povedal im: „Cho飔e do dediny, 鑟 je pred vami, a hne nájdete priviazanú oslicu a s 騩u osliatko! Odvia総e ich a prive飔e ku mne! A keby vám niekto nie鑟 hovoril, povedzte: ‚Pán ich potrebuje.‘ A hne ich prepustí.“

Toto sa stalo, aby sa splnilo, 鑟 predpovedal prorok: „Povedzte dcére sionskej: H礱, tvoj Krá prichádza k tebe, tichý, sediaci na oslici, na osliatku, mlá颽ti 籥緉ého zviera籥.“

U鑕níci šli a urobili, ako im Je緄š rozkázal. Priviedli oslicu a osliatko, pokládli na ne svoje plášte a on si na ne sadol. Ve祂é zástupy prestierali na cestu svoje plášte, iní odtínali zo stromov ratolesti a stlali ich na cestu. A zástupy, 鑟 išli pred ním, i tie, 鑟 šli za ním, volali: „Hosanna synovi Dávidovmu! Po緀hnaný, ktorý prichádza v mene Pánovom! Hosanna na výsostiach!“

Ke vošiel do Jeruzalema, rozvírilo sa celé mesto; vypytovali sa: „Kto je to?“

A zástupy hovorili: „To je ten prorok, Je緄š z galilejského Nazareta.“

Kniha proroka Izaiáša   −   Iz 50, 4-7

Tvár som si nezakryl pred potupou, lebo viem, 緀 sa nezahanbím
Tretí spev Pánovho sluhu

Pán, Boh, mi dal jazyk u鑕níka, aby som vedel milým slovom posilni unaveného.

Ka綿é ráno prebúdza môj sluch, aby som poúval ako u鑕ník. Pán, Boh, mi otvoril ucho. A ja som neodporoval, nazad som neustúpil.

Svoj chrbát som nastavil tým, 鑟 bili, a svoje líca tým, 鑟 trhali. Tvár som si nezakryl pred potupou a slinou.

Pán, Boh, mi pomáha, preto nebudem zahanbený. On zatvrdil moju tvár s籥 kreme a viem, 緀 sa nezahanbím.

Kniha 綼lmov   −   22, 8-9. 17-18a. 19-20. 23-24

Refrén: Bo緀 môj, Bo緀 môj, pre鑟 si ma opustil?
Vysmievajú sa mi všetci, 鑟 ma vidia, *
vykrúcajú ústa a potriasajú hlavou.
„Úfal v Pána, nech ho vyslobodí, *
nech ho zachráni, ako ho má rád.“ R.
Obk祏鑥je ma svorka psov, *
obstupuje ma tlupa zlosynov.
Prebodli mi ruky a nohy, *
mô緀m si spoíta všetky svoje kosti. R.
Delia si moje šaty *
a o môj odev hád緐 lós.
Ale ty, Pane, nevz颽祏j sa odo m騛, *
ty, moja sila, ponáh礱j sa mi na pomoc. R.
Tvoje meno chcem zvestova svojim bratom *
a uprostred zhroma綿enia chcem 籥 velebi.
Chvá祎e Pána, vy, ktorí sa ho bojíte, †
oslavujte ho, všetci Jakubovi potomci. *
Nech majú pred ním báze
všetky pokolenia Izraelove. R.

List Filipanom   −   Flp 2, 6-11

Uponí緄l sa, preto ho Boh povýšil

Je緄š Kristus, hoci má bo緎kú prirodzenos, neprid嗑al sa svojej rovnosti s Bohom, ale zriekol sa seba samého, vzal si prirodzenos sluhu, stal sa podobný 祏飋m a pod礱 vonkajšieho zjavu bol pokladaný za 鑜oveka. Uponí緄l sa, stal sa poslušným a na smr, a na smr na krí緄.

Preto ho Boh nad všetko povýšil a dal mu meno, ktoré je nad ka綿é iné meno, aby sa na meno Je緄š zohlo ka綿é koleno v nebi, na zemi i v podsvetí a aby ka綿ý jazyk vyznával: „Je緄š Kristus je Pán!“ na slávu Boha Otca.

Evanjelium pod礱 Matúša   −   Mt 26, 14 – 27, 66

Chvála ti, Kriste, Krá ve鑞ej slávy.Kristus sa stal pre nás poslušným a na smr, a na smr na krí緄. Preto ho Boh nad všetko povýšil a dal mu meno, ktoré je nad ka綿é iné meno.

Jeden z Dvanástich volal sa Judáš Iškariotský odišiel k ve祂騛zom a vyzvedal sa: „萶 mi dáte a ja vám ho vydám?“ Oni mu ur鑙li tridsa strieborných. A od tej chvíle h礱dal príle緄tos vyda ho.

Kde ti máme pripravi ve祂ono鑞ú ve鑕ru?

V prvý de sviatkov Nekvasených chlebov prišli k Je緄šovi u鑕níci a pýtali sa ho: „Kde ti máme pripravi ve祂ono鑞ú ve鑕ru?“

On povedal: „Cho飔e do mesta k istému 鑜ovekovi a povedzte mu: U鑙te odkazuje: Môj 鑑s je blízko, u teba budem jes so svojimi u鑕níkmi ve祂ono鑞ého baránka.“

U鑕níci urobili, ako im Je緄š rozkázal, a pripravili ve祂ono鑞ého baránka.

Jeden z vás ma zradí

Ke sa zve鑕rilo, zasadol s Dvanástimi za stôl. A ke jedli, povedal: „Veru, hovorím vám: Jeden z vás ma zradí.“

Ve祄i osmutneli a za鑑li sa ho jeden po druhom vypytova: „Som to ja, Pane?“

On odpovedal: „Kto so mnou namá鑑 ruku v mise, ten ma zradí. Syn 鑜oveka síce ide, ako je o 騩m napísané, ale beda 鑜ovekovi, ktorý zrádza Syna 鑜oveka! Pre toho 鑜oveka by bolo lepšie, keby sa nebol narodil.“

Aj jeho zradca Judáš sa opýtal: „Som to azda ja, Rabbi?“

Odpovedal mu: „Sám si to povedal.“

Toto je moje telo. Toto je moja krv

Pri ve鑕ri vzal Je緄š chlieb a dobrore鑙l, lámal ho a dával u鑕níkom, hovoriac: „Vezmite a jedzte: toto je moje telo.“ Potom vzal kalich, vzdával v颽ky a dal im ho, hovoriac: „Pite z neho všetci: toto je moja krv novej zmluvy, ktorá sa vylieva za všetkých na odpustenie hriechov. Hovorím vám: Odteraz u nebudem pi z tohoto plodu vini鑑 a do d騛, ke ho budem pi s vami nový v krá祇vstve svojho Otca.“

Potom zaspievali chválospev a vyšli na Olivovú horu.

Udriem pastiera a stádo oviec sa rozp郼hne

Vtedy im Je緄š povedal: „Vy všetci tejto noci odpadnete odo m騛, lebo je napísané: ‚Udriem pastiera a stádo oviec sa rozp郼hne.‘ Ale ke vstanem z m鄑vych, predídem vás do Galiley.“

Peter mu povedal: „Aj keby všetci odpadli od teba, ja nikdy neodpadnem.“

Je緄š mu odvetil: „Veru, hovorím ti: Tejto noci skôr, ako kohút zaspieva, tri razy ma zaprieš.“

Peter mu povedal: „Aj keby som mal umrie s tebou, nezapriem 籥.“ Podobne hovorili aj ostatní u鑕níci.

Do礱hli na騢o smútok a úzkos

Tu Je緄š prišiel s nimi na pozemok, ktorý sa volá Getsemani, a povedal u鑕níkom: „Sadnite si tu, kým odídem tamto a pomodlím sa.“

Vzal so sebou Petra a oboch Zebedejových synov. I do礱hli na騢o smútok a úzkos. Vtedy im povedal: „Moja duša je smutná a na smr. Osta騮e tu a bdejte so mnou!“ Trochu poodišiel, padol na tvár a modlil sa: „Ot鑕 môj, ak je mo緉é, nech ma minie tento kalich. No nie ako ja chcem, ale ako ty.“

Ke sa vrátil k u鑕níkom, našiel ich spa. I povedal Petrovi: „To ste nemohli ani hodinu bdie so mnou? Bdejte a modlite sa, aby ste neprišli do pokušenia! Duch je síce ochotný, ale telo slabé.“

Znova odišiel a modlil sa: „Ot鑕 môj, ak ma tento kalich nemô緀 minú a musím ho pi, nech sa stane tvoja vô礱.“ A ke sa vrátil, zasa ich našiel spa: o鑙 sa im zatvárali od únavy. Nechal ich, znova sa vzdialil a tretí raz sa modlil tými istými slovami. Potom prišiel k u鑕níkom a povedal im: „Teraz u spite a odpoívajte! H礱, prišla hodina; Syna 鑜oveka u vydávajú do rúk hriešnikov. Vsta騮e, po飉e! Pozrite, môj zradca sa priblí緄l.“

Polo緄li na Je緄ša ruky a zajali ho

A kým ešte hovoril, prišiel Judáš, jeden z Dvanástich, a s ním ve祂ý zástup s me鑝i a kyjmi, ktorý poslali ve祂騛zi a starší 祏du. Jeho zradca im dal znamenie: „Koho pobozkám, to je on; toho chy籺e!“ A hne pristúpil k Je緄šovi a povedal: „Bu pozdravený, Rabbi!“ A pobozkal ho.

Je緄š mu povedal: „Priate祏, na鑟 si prišiel!?“ Vtedy pristúpili, polo緄li na Je緄ša ruky a zajali ho.

Tu jeden z tých, 鑟 boli s Je緄šom, vystrel ruku, vytasil me, zasiahol ním ve祂騛zovho sluhu a od籥l mu ucho. Je緄š mu povedal: „Daj svoj me na jeho miesto! Lebo všetci, 鑟 sa chytajú me鑑, me鑟m zahynú. Alebo si myslíš, 緀 by som nemohol poprosi svojho Otca a on by mi hne poslal viac ako dvanás plukov anjelov? Ale ako by sa potom splnilo Písmo, 緀 to má by takto?“

V tú hodinu povedal Je緄š zástupom: „Vyšli ste s me鑝i a kyjmi ako na zlo鑙nca, aby ste ma zajali. De 鑟 de som sedával a u鑙l v chráme, a nezajali ste ma.“ Toto všetko sa stalo, aby sa splnili písma Prorokov. Vtedy ho všetci u鑕níci opustili a rozutekali sa.

Uvidíte Syna 鑜oveka sedie po pravici Moci

Tí, 鑟 Je緄ša zajali, odviedli ho k ve祂騛zovi Kajfášovi, kde sa zhroma綿ili zákonníci a starší. Peter šiel z颽leka za ním a do ve祂騛zovho dvora. Vošiel dnu a sadol si k sluhom: chcel vidie, ako sa to skoní. Ve祂騛zi a celá ve祌ada zhá騛li krivé svedectvo proti Je緄šovi, aby ho mohli odsúdi na smr. Ale nenašli, hoci vystúpilo mnoho falošných svedkov. Napokon prišli dvaja a hovorili: „Tento povedal: ‚Mô緀m zbori Boí chrám a o tri dni ho postavi.‘“

Tu vstal ve祂騛z a spýtal sa ho: „Ni neodpovieš? 萶 to títo sved鑙a proti tebe?!“ Ale Je緄š ml鑑l. Ve祂騛z mu povedal: „Zaprisahám 籥 na 緄vého Boha, aby si nám povedal, 鑙 si Mesiáš, Boí Syn.“

Je緄š mu odvetil: „Sám si to povedal. Ale hovorím vám: Odteraz uvidíte Syna 鑜oveka sedie po pravici Moci a prichádza na nebeských oblakoch.“

Vtedy si ve祂騛z roztrhol rúcho a povedal: „Rúhal sa! Na鑟 ešte potrebujeme svedkov? Sami ste teraz po鑥li rúhanie. 萶 na to poviete?“

Oni odpovedali: „Hoden je smrti!“ Potom mu p祏li do tváre a bili ho päs籥mi, iní ho zauškovali a hovorili: „Prorokuj nám, Mesiáš, hádaj, kto 籥 udrel!“

Skôr ako kohút zaspieva, tri razy ma zaprieš

Peter sedel vonku na nádvorí. Prišla k nemu ktorási slú緆a a povedala: „Aj ty si bol s Je緄šom Galilejským!“

Ale on pred všetkými zaprel: „Neviem, 鑟 hovoríš.“

Ke vyšiel k bráne, videla ho iná a povedala tým, 鑟 tam boli: „Tento bol s Je緄šom Nazaretským!“

On znova zaprel s prísahou: „Nepoznám toho 鑜oveka.“

O chví祂u pristúpili tí, 鑟 tam stáli, a povedali Petrovi: „Veru, aj ty si z nich, ve aj tvoja re 籥 prezrádza!“

Vtedy sa za鑑l zaklína a prisaha: „Nepoznám toho 鑜oveka.“ A vtom zaspieval kohút. Tu sa Peter rozpamätal na slovo, ktoré mu bol povedal Je緄š: „Skôr ako kohút zaspieva, tri razy ma zaprieš.“ Vyšiel von a horko sa rozplakal.

Je緄ša odovzdali vladárovi Pilátovi

Ke sa rozodnilo, ve祂騛zi a starší 祏du sa uzniesli, 緀 Je緄ša vydajú na smr. Preto ho spútaného odviedli a odovzdali vladárovi Pilátovi.

Neslobodno ich da do chrámovej pokladnice, lebo je to cena krvi

Ke zradca Judáš videl, 緀 Je緄ša odsúdili, útos籵u pohnutý vrátil tridsa strieborných ve祂騛zom a starším so slovami: „Zhrešil som, lebo som zradil nevinnú krv.“ Ale oni odvetili: „萶 nás do toho? To je tvoja vec!“ On odhodil strieborné peniaze v chráme a odišiel; a potom sa šiel obesi.

Ve祂騛zi vzali peniaze a povedali: „Neslobodno ich da do chrámovej pokladnice, lebo je to cena krvi!“ Dohodli sa teda a kúpili za ne Hrn鑙arovo pole na pochovávanie cudzincov. Preto sa to pole a do dnešného d騛 volá Pole krvi. Vtedy sa splnilo, 鑟 povedal prorok Jeremiáš: „Vzali tridsa strieborných, cenu toho, ktorého takto ocenili synovia Izraela, a dali ich za Hrn鑙arovo pole; ako mi prikázal Pán.“

Si 緄dovský krá

Ke Je緄š stál pred vladárom, vladár sa ho spýtal: „Si 緄dovský krá?“

Je緄š odpovedal: „Sám to hovoríš.“

A ke na騢o ve祂騛zi a starší 綼lovali, ni neodpovedal. Vtedy sa ho Pilát opýtal: „Nepo鑥ješ, 鑟 všetko proti tebe sved鑙a?“ Ale on mu neodpovedal ani na jediné slovo, tak緀 sa vladár ve祄i 鑥doval.

Na sviatky vladár prepúš籥l zástupu jedného väz騛, ktorého si 緄adali. Mali vtedy povestného väz騛, ktorý sa volal Barabáš. Ke sa zhroma綿ili, Pilát im povedal: „Koho vám mám prepusti: Barabáša, alebo Je緄ša, ktorý sa volá Mesiáš?“ Lebo vedel, 緀 ho vydali zo závisti.

Ke sedel na súdnej stolici, odkázala mu jeho man緀lka: „Nemaj ni s tým spravodlivým, lebo som dnes vo sne ve礱 vytrpela pre neho.“

Ve祂騛zi a starší nahovorili zástupy, aby si 緄adali Barabáša a Je緄ša zahubili. Vladár sa ich opýtal: „Ktorého z týchto dvoch si 緄adate prepusti?“

Oni zvolali: „Barabáša!“

Pilát im povedal: „萶 mám teda urobi s Je緄šom, ktorý sa volá Mesiáš?“

Všetci volali: „Ukri緊va ho!“

On vravel: „A 鑟 zlé urobil?“

Ale oni tým väšmi kri鑑li: „Ukri緊va ho!“

Ke Pilát videl, 緀 ni nedosiahne, ba 緀 pobúrenie ešte vzrastá, vzal vodu, umyl si pred zástupom ruky a vyhlásil: „Ja nemám vinu na krvi tohoto 鑜oveka. To je vaša vec!“

A všetok 祏d odpovedal: „Jeho krv na nás a na naše deti!“ Vtedy im prepustil Barabáša; Je緄ša však dal zbi鑟va a vydal ho, aby ho ukri緊vali.

Bu pozdravený, 緄dovský krá!

Vladárovi vojaci vzali Je緄ša do vládnej budovy a zhroma綿ili k nemu celú kohortu. Vyzliekli ho a odeli do šarlátového pláš籥, z t鄋ia uplietli korunu a polo緄li mu ju na hlavu, do pravej ruky mu dali trstinu, padali pred ním na kolená a posmievali sa mu: „Bu pozdravený, 緄dovský krá!“ P祏li na騢o, brali mu trstinu a bili ho po hlave. Ke sa mu naposmievali, vyzliekli ho z pláš籥 a obliekli mu jeho šaty. Potom ho vyviedli, aby ho ukri緊vali.

Vedno s ním ukri緊vali aj dvoch zlo鑙ncov

Ako vychádzali, stretli 鑜oveka z Cyrény, menom Šimona. Toho prinútili, aby mu niesol krí. Tak prišli na miesto, ktoré sa volá Golgota, 鑟 znamená Lebka. Dali mu pi víno zmiešané so 緇鑟u. Ale ke ho ochutnal, nechcel pi. Ke ho ukri緊vali, hodili lós a rozdelili si jeho šaty. Potom si posadali a strá緄li ho. Nad hlavu mu dali nápis s ozna鑕ním jeho viny: „Toto je Je緄š, 緄dovský krá!“ Vedno s ním ukri緊vali aj dvoch zlo鑙ncov: jedného sprava, druhého z礱va.

Ak si Boí Syn, zostúp z krí綼!

A tí, 鑟 šli okolo, rúhali sa mu: potriasali hlavami a vraveli: „Ty, 鑟 zboríš chrám a za tri dni ho znova postavíš, zachrá sám seba! Ak si Boí Syn, zostúp z krí綼!“

Podobne sa mu posmievali aj ve祂騛zi so zákonníkmi a staršími: „Iných zachra騩val, sám seba nemô緀 zachráni. Je krá祇m Izraela; nech teraz zostúpi z krí綼 a uveríme v neho. Spoliehal sa na Boha; nech ho teraz vyslobodí, ak ho má rád. Ve povedal: ‚Som Boí Syn.‘“ Takisto ho tupili aj zlo鑙nci, 鑟 boli s ním ukri緊vaní.

Eli, Eli, lema sabakthani?

Od dvanástej hodiny nastala tma po celej zemi a do tretej hodiny popoludní. Okolo tretej hodiny zvolal Je緄š mocným hlasom: „Eli, Eli, lema sabakthani?“, 鑟 znamená: „Bo緀 môj, Bo緀 môj, pre鑟 si ma opustil?“

Ke to po鑥li niektorí z tých, 鑟 tam stáli, vraveli: „Volá Eliáša.“ Jeden z nich hne odbehol, vzal špongiu, naplnil ju octom, nastokol na trstinu a dával mu pi. Ale ostatní hovorili: „Po鑛aj, nech uvidíme, 鑙 ho Eliáš príde vyslobodi.“ Je緄š však znova zvolal mocným hlasom a vydýchol dušu.

Pok礱kne sa a chví祂u je ticho.

A h礱, chrámová opona sa roztrhla vo dvoje odvrchu a dospodku. Zem sa triasla a skaly sa pukali. Otvorili sa hroby a mnohé telá zosnulých svätých vstali z m鄑vych. Vyšli z hrobov a po jeho vzkriesení prišli do svätého mesta a ukázali sa mnohým.

Ke stotník a tí, 鑟 s ním strá緄li Je緄ša, videli zemetrasenie a všetko, 鑟 sa deje, ve祄i sa na礱kali a hovorili: „On bol naozaj Boí Syn.“

Boli tam a zob颽le sa pozerali mnohé 緀ny, ktoré sprevádzali Je緄ša z Galiley a posluhovali mu. Medzi nimi bola Mária Magdaléna, Mária, Jakubova a Jozefova matka, a matka Zebedejových synov.

Jozef ulo緄l Je緄šovo telo do svojho nového hrobu

Ke sa zve鑕rilo, prišiel zámo緉ý 鑜ovek z Arimatey, menom Jozef, ktorý bol tie Je緄šovým u鑕níkom. Zašiel k Pilátovi a poprosil o Je緄šovo telo. Pilát rozkázal, aby mu ho dali. Jozef vzal telo, zavinul ho do 鑙stého plátna a ulo緄l do svojho nového hrobu, ktorý si vytesal do skaly. Ku vchodu do hrobu privalil ve祂ý kame a odišiel. Bola tam Mária Magdaléna a iná Mária a sedeli oproti hrobu.

Máte strá; cho飔e a strá総e, ako viete!

Na druhý de, ktorý bol po Prípravnom dni, zhroma綿ili sa ve祂騛zi a farizeji k Pilátovi a hovorili: „Pane, spomenuli sme si, 緀 ten zvodca, ešte kým 緄l, povedal: ‚Po troch d騩ch vstanem z m鄑vych.‘ Rozká teda strá緄 hrob a do tretieho d騛, aby azda neprišli jeho u鑕níci a neukradli ho a nepovedali 祏du: ‚Vstal z m鄑vych,‘ a ostatné klamstvo by bolo horšie ako prvé.“

Pilát im povedal: „Máte strá; cho飔e a strá総e, ako viete!“ Oni šli a hrob zabezpe鑙li: zape鑑tili kame a postavili strá.

Evanjelium pod礱 Matúša   −   Mt 27, 11-54

Chvála ti, Kriste, Krá ve鑞ej slávy.Kristus sa stal pre nás poslušným a na smr, a na smr na krí緄. Preto ho Boh nad všetko povýšil a dal mu meno, ktoré je nad ka綿é iné meno.
Si 緄dovský krá?

Ke Je緄š stál pred vladárom Ponciom Pilátom, vladár sa ho spýtal: „Si 緄dovský krá?“

Je緄š odpovedal: „Sám to hovoríš.“

A ke na騢o ve祂騛zi a starší 綼lovali, ni neodpovedal. Vtedy sa ho Pilát opýtal: „Nepo鑥ješ, 鑟 všetko proti tebe sved鑙a?“ Ale on mu neodpovedal ani na jediné slovo, tak緀 sa vladár ve祄i 鑥doval.

Na sviatky vladár prepúš籥l zástupu jedného väz騛, ktorého si 緄adali. Mali vtedy povestného väz騛, ktorý sa volal Barabáš. Ke sa zhroma綿ili, Pilát im povedal: „Koho vám mám prepusti: Barabáša, alebo Je緄ša, ktorý sa volá Mesiáš?“ Lebo vedel, 緀 ho vydali zo závisti.

Ke sedel na súdnej stolici, odkázala mu jeho man緀lka: „Nemaj ni s tým spravodlivým, lebo som dnes vo sne ve礱 vytrpela pre neho.“

Ve祂騛zi a starší nahovorili zástupy, aby si 緄adali Barabáša a Je緄ša zahubili. Vladár sa ich opýtal: „Ktorého z týchto dvoch si 緄adate prepusti?“

Oni zvolali: „Barabáša!“

Pilát im povedal: „萶 mám teda urobi s Je緄šom, ktorý sa volá Mesiáš?“

Všetci volali: „Ukri緊va ho!“

On vravel: „A 鑟 zlé urobil?“

Ale oni tým väšmi kri鑑li: „Ukri緊va ho!“

Ke Pilát videl, 緀 ni nedosiahne, ba 緀 pobúrenie ešte vzrastá, vzal vodu, umyl si pred zástupom ruky a vyhlásil: „Ja nemám vinu na krvi tohoto 鑜oveka. To je vaša vec!“

A všetok 祏d odpovedal: „Jeho krv na nás a na naše deti!“ Vtedy im prepustil Barabáša; Je緄ša však dal zbi鑟va a vydal ho, aby ho ukri緊vali.

Bu pozdravený, 緄dovský krá!

Vladárovi vojaci vzali Je緄ša do vládnej budovy a zhroma綿ili k nemu celú kohortu. Vyzliekli ho a odeli do šarlátového pláš籥, z t鄋ia uplietli korunu a polo緄li mu ju na hlavu, do pravej ruky mu dali trstinu, padali pred ním na kolená a posmievali sa mu: „Bu pozdravený, 緄dovský krá!“ P祏li na騢o, brali mu trstinu a bili ho po hlave. Ke sa mu naposmievali, vyzliekli ho z pláš籥 a obliekli mu jeho šaty. Potom ho vyviedli, aby ho ukri緊vali.

Vedno s ním ukri緊vali aj dvoch zlo鑙ncov

Ako vychádzali, stretli 鑜oveka z Cyrény, menom Šimona. Toho prinútili, aby mu niesol krí. Tak prišli na miesto, ktoré sa volá Golgota, 鑟 znamená Lebka. Dali mu pi víno zmiešané so 緇鑟u. Ale ke ho ochutnal, nechcel pi. Ke ho ukri緊vali, hodili lós a rozdelili si jeho šaty. Potom si posadali a strá緄li ho. Nad hlavu mu dali nápis s ozna鑕ním jeho viny: „Toto je Je緄š, 緄dovský krá!“ Vedno s ním ukri緊vali aj dvoch zlo鑙ncov: jedného sprava, druhého z礱va.

Ak si Boí Syn, zostúp z krí綼!

A tí, 鑟 šli okolo, rúhali sa mu: potriasali hlavami a vraveli: „Ty, 鑟 zboríš chrám a za tri dni ho znova postavíš, zachrá sám seba! Ak si Boí Syn, zostúp z krí綼!“

Podobne sa mu posmievali aj ve祂騛zi so zákonníkmi a staršími: „Iných zachra騩val, sám seba nemô緀 zachráni. Je krá祇m Izraela; nech teraz zostúpi z krí綼 a uveríme v neho. Spoliehal sa na Boha; nech ho teraz vyslobodí, ak ho má rád. Ve povedal: ‚Som Boí Syn.‘“ Takisto ho tupili aj zlo鑙nci, 鑟 boli s ním ukri緊vaní.

Eli, Eli, lema sabakthani?

Od dvanástej hodiny nastala tma po celej zemi a do tretej hodiny popoludní. Okolo tretej hodiny zvolal Je緄š mocným hlasom: „Eli, Eli, lema sabakthani?“, 鑟 znamená: „Bo緀 môj, Bo緀 môj, pre鑟 si ma opustil?“

Ke to po鑥li niektorí z tých, 鑟 tam stáli, vraveli: „Volá Eliáša.“ Jeden z nich hne odbehol, vzal špongiu, naplnil ju octom, nastokol na trstinu a dával mu pi. Ale ostatní hovorili: „Po鑛aj, nech uvidíme, 鑙 ho Eliáš príde vyslobodi.“ Je緄š však znova zvolal mocným hlasom a vydýchol dušu.

Pok礱kne sa a chví祂u je ticho.

A h礱, chrámová opona sa roztrhla vo dvoje odvrchu a dospodku. Zem sa triasla a skaly sa pukali. Otvor



zdj臋cia






dodaj komentarz


Administracja oficjalnej strony Krempach czeka na informacje od Internaut贸w. Mog膮 to by膰 teksty, reporta偶e, czy foto-relacje.
Czekamy r贸wnie偶 na zaproszenia dotycz膮ce zbli偶aj膮cych si臋 wydarze艅 spo艂ecznych, kulturalnych, politycznych.
Je偶eli tylko dysponowa膰 b臋dziemy czasem wy艣lemy tam naszego reportera.

Kontakt: pacygowie@interia.pl, tel. 508 167 145

Administracja Linki Spiskie wsie Facebook social plugin
AdminPanel
Kontakt

stat4u
dursztyn-spisz.pl http://podtatranskenoviny.delphi.sk/
dursztyn.ugnowytarg.pl
www.spkrempachy.szkolnastrona.pl
nowabiala.com
www.spisskastaraves.sk
tatrzanskibs.pl
adamkokot.pl
foto.podhale.pl
rogoznik.bnx.pl
http://maps.geoportal.gov.pl/webclient/
http://www.folklorfest.sk/
http://www.malopolskie.pl/
mok.nowytarg.pl
spisz.org
nowotarski.pl
http://zorfrydman.futbolowo.pl/
Czarna G贸ra
Dursztyn
Falsztyn
Frydman
Jurg贸w
Kacwin
Krempachy
艁apszanka
艁apsze Ni偶ne
艁apsze Wy偶ne
Niedzica
Nowa Bia艂a
Rzepiska
Trybsz


Copyright © 2o11 www.krempachy.espisz.pl | All Rights Reserved

Created by    gb