Aleksander Talarewicz,Poznañ, , Alicja Dudzic, Stalowa Wola, Barbara Paluch, Barbara Paluch i Maria Krzys, Barbara PALUCH , Maria KRZYS, Barbara PALUCH - Krempachy, Barbara Paluch, Maria Krzyszto, Barbara Paluch
Kolyndnicí oraz Bedym lepsi na môj dusiu - wiersze Marii Wnêk
Idôm idôm po dziedzinie
Przebiyrañcy, duzi mali
Idzie ¶miertka, diabo³, Herod
tyn co to go nifto nie rod.
Idzie baca i pastyrze
¦piywajôm kolyndy scyrze.
I trzôf krolôw tys widzyme
Barz piyknie sie jym k³aniôme.
Hucí hucí po dziedzinie,
¶piywajôm Ma³yj Dziecinie
Matce Boskiyj ,Jôzefowi
I jesce wôm to opowiym,
Ze choæ zimno wiater fucí
Pozakrywali se usí
Z dômu du dômu jus idôm
I cheba do nos tys przydôm.
Zawinsujôm po nasymu:
na to Boze Narodzynie na tyn Nowy Rok,
zeby my do nieba zrobiyli wielki krok.
Maria Wnêk - 2014
oraz obietnica na rok 2015
Bedym lepsi na môj dusiu
Gody to cas przecudny
Rôzne zazraki przidarziæ sie mozôm
Kozdy fce byæ lepsý ,piykniyjsý
Z pomocôm i ³askôm Bozôm
Jo tys se tak umy¶lo³
Ze na môj dusiu sie poprawiym
Ze sie bedym lepiej ucy³, pomogo³
A moze i tatowi cosik naprawiym
Piyrse to pudym do lasa wyci±æ smrecek
Drugie, to nie bedym babce ublizuwo³
Trzecie, kied mama ko³oce piecôm
To nie bedym mlacko³ i oblizuwo³
Cworte-ubierym piyknie jezulanko
pi±te-zrobiym anio³ki, gwiozdecki i bule
sóste- narzezym siecki krowôm
siódme oskrobiym na wieczerzôm grule
ósme, dziewi±te, diesi±te
Moze juz do¶æ na dzi¶ tego dobrego
Teroz idym spaæ
nie sprawiym przirzycynia zodnego
E za¶ tam, jedno to na môj dusiu zrobiym
Piykny smrecek du dômu prziniesym
Postawiym do krziza w izbie
Tam rózne rózno¶ci powiysym
¦wiyconce gwiozdecki, anio³ki, s³onecka
Palicki cukrowe i pierniki tam dômy
Pochn±ce jab³uska i ³añcuch barz d³ugi
Z kolorowyf papiyrków i owsianyj s³omy
A siæko to po to, zeby piyknie by³o
zeby jezulanko sie wiecór iskrzy³o
Kolyndy za¶piywome, podzielyme sie op³atkiym
A pierniki, jab³uska i palicki to jo zjym ukradkiym.
M. Wnêk 2002r.
autor Maria Wnêk
Wspomnienie Dobrego Pasterza. On tu by³…..miyndzi nami. Wiersz Marii Krzysztofek
On tu by³…..miyndzi nami
se³ se Ojciec ¦wiynty chodnickiym po goraf
patrzo³ na mocne smreki i owiecki na halaf
siedny³ ku watrze na file z górolami
i za¶piywo³ ¶ niymi......
a wiater porwo³ nutecki i ponios wysoko ponad Tatrami
przese³ Ojciec ¦wiynty przez calutkom Polske
pozdrowiy³ na Jasnyj Gorze ukochanom Matecke
b³ogos³awiy³ rodzinom
dzieci do siebie przigarnio³
dawo³ ludziom nadzieje i wielkom rado¶ w serca wlywo³
u Mi³osiernego Jezusa w ko¶ciele przistany³
pochyly³ g³owe.... modly³ sie za nami
Lichyñskiyj Matce Bolesnyj
za serca ciyrpiynie dziynkuwo³
i lico za³zawione uciyro³ ciep³ymi s³owami
a potym Ojciec ¦wiynty w Piotrowyj stolici
otwiyro³ wierzoncym d¼wiyrze do nieba
ca³y ¶wiat sie ku Niymu garny³
siæka Go radzi widzieli
a On Matecke Bozom pyto³ zeby sie opiekuwa³a nami
za¶wiyciy³o s³onko wiater ksionske zapar
ftorom napisa³o zicie Karolowi
Pon Bog Go zabro³ do nieba wysoko
i teros Ojcu ¦wiyntymu
góralskom piosenecke ponad chmorami ¶piywajom anieli
....................................................................................
mówi³e¶ o tym co wa¿ne - ale nie wszyscy s³uchali
jak kochaæ i wybaczaæ - my¶my zapomnieli
i przemierza³e¶ ¶wiat ca³y by chwaliæ imiê Boga
i szed³e¶ niestrudzony choæ ciê¿ka by³a Twa droga
Twe s³owa by³y wielkie
w Twych oczach zawsze by³ spokój
a Ty walczy³e¶ codziennie aby na ¶wiecie by³ pokój
kocha³e¶ szczer± mi³o¶ci±
tak± w najczystszej postaci
lecz cz³owiek czêsto co¶ ceni
dopiero kiedy to straci
musia³e¶ zamkn±æ oczy - aby¶my to dojrzeli.......
musia³y zamilkn±æ Twe usta - aby¶my s³uchaæ zaczêli....
M.Krzysztofek -mariakrzysztofek@tlen.pl
Wiersz dla pszczelarzy(25.05.2014)
W niedziele w Kulturze gwarno by³o i weso³opscylorze sie nazjyzdzalii troche sie doucuwalizeby miod nojlepsi mieliprofesorek dwie godzinymondrzy³ sie i opowiado³zeby ino miodym s³odziæo figure sie nie tropiæbo miod w doma to aptykacholesterol po niym znikoi ci¶niynie wyrownujejak sie go z herbatkom pijea nojlepsi to tyn ciymnyw lecie nieskoro zebranyw piyknym s³oju w ciymnym miyjscutaki miod musi byæ trzimanyale powiym - troche g³upio:(w Kulturze herbatke i kawe piylii nie miodym !!! ale cukrym !!!siæka sobie pos³odziyliM.K - pozdrawiam wszystkich pszczelarzy
.....Weso³yf ¶wiont
Siæko sie zacyno od ma³yf ¶wiate³ek
ftore o¶wietla³y droge Jezuskowi,
na Rorataf ¶wiyntyj Tereski zicie my poznali
solo dios basta do spo³ki ¶piywali.
A w doma pochnia³o piyknie cinamonym,
dzieciska przez dwa dni pierniki zdobiy³y,
potym smutne drzewko z lasu
ozdobami rozwesely³y.
Ba³wanek, gwiozdecka, miko³oj sie ¶mieje,
anio³ki tañcujom- oj duzo sie dzieje.
A na wielkiym stole talorki w ko³ecku
cekajom na uska, rybke i kapuste,
cyrwono ¶wiycka serca grzeje w ¶rodku
i Jezusek w maluækiym z³obecku na sianku.
Bio³e op³atki ³omane z nadziejom,
kolyndy ¶piywane wiatrym za oknami,
ca³o rodzina przi Wigilijnym stole
o po³noci Pastyrka i zycynie przi ko¶ciele.
I choæ ¦wiynta w tym roku jus bio³e nie bedom,
ludzie nie sonkami ale na nogaf po kolyndzie pudom.
Ostatnio kartka z kalyndorza spadnie,
w Nowym Roku nowy pocontek kozdymu sie zacnie,
i choæ siæko przeminie, nowe nom nastanie
w Betlejem narodzony Jezusek nief zafse z nami zostanie.
Pozdrawiam i ¿yczê wszystkim zdrowych, radosnych i piêknych ¦wi±t w rodzinnym gronie
M.Krzysztofek
…..
autor Maria Krzysztofek
W OCZEKIWANIU NA KANONIZACJÊ. KAROL WOJTY£A KSI¡DZ I PAPIE¯, B£OGOS£AWIONY I SWIÊTY!
Pietrowi nasyf casóf B³. Janowi Paw³owi II
Fse widzym na moim obrosku Wase gazdówanie
powiysónym f duzyj izbie na przodku apostole – aposto³óf
Tfojóm bieluækóm gymbu¶ke f Pietrowyj stolicy
wesoluækie, biy³awe ocynta to wielko tajymnicka
i ftedy, fsyndy jest ja¶niutko s tajymnic
jak by s³ónecko za¶fiyci³o prze Ko¶ció³ i ludzi
hañ, pod górami
Wiaróm i miy³o¶cióm
Biy³y zafse nase serca ku Tobie oposo³e¶ ¶fiat
owiecek s caluækiego Podhola zeby sie nie rozlecio³
te od Tater, ku Pieninom a sfio³ f kupe
od ¦pisa, po Orawe f nowym Tysióncleciu
bo my ¶fiynty Ojce s Tobóm Bozego Miy³osierdzio
a Ty s nami
Gazdówo³e¶ nóm,
Bywo³e¶ u nos f góraf gazdówo³e¶ Bozy Baco
f s³ónecne i mro¼ne dni kielo Ci siy³ starcy³o
modly³e¶ sie s nami f Lud¼mierzu zganio³e¶ owieki
u Podhalañskiyj Ga¼dzinki do Bozego kosoru
A jak nóm Cie brakówa³o po nasypu – ¶mia³o!
¶piewalimy Tobie: ku w fale Boga i ¶fiata
… Górolu, cy Ci nie zol, byæ bez nos?
Modlitwa dziêkczynna
Dziêki Ci Bo¿e Pielgrzymem ¶wiat W pamiêci naszej
za dar niezwyk³y zw± Go narody godne ma miejsce
umêczonego ma³e i du¿e Jego nauka
narodu mego biedne, bogate przestrogi, czyny
za Jana Paw³a proste i wielkie drogê wytyczy³
Ojca ¦wiêtego i zniewolone i zasia³ ziarno
na tron Piotrowy te, przesi±kniête owoc zbierzemy
z nas wybranego okrutnym ¶wiatem w i e r z y m y!
Barbara Paluch
autor Wiersze Barbary Paluch
WIELKI POST - CZAS ZADUMY I NAWRÓCENIA. Wiersze Barbary Paluch
„ Nasze ¿ycie jest drog± ku spotkaniu z Chrystusem”
Odkupi³e¶ nas Panie Wielkopostny remont
O, Golgoto! Golgoto! B³±dzê my¶lami
¿ywa od tysiêcy lat, po szarych ulicach ¿ycia
tam widzê Ciê Jezu dobra i z³a
w¶ród siñców i ran
tyle rozpoczêto
Przebola³e¶, co boli nie zakoñczono
znios³e¶, co poni¿a pragnê,
wybaczy³e¶ oprawcom by je zakoñczyæ
przybity do krzy¿a
w duszy mej
To mi³o¶æ cz³owieka budujê most
zawiod³a Ciê tam, na mocnych podporach
by uwolniæ od grzechu ale ulice wci±¿ czekaj±
zatruty z³em ¶wiat na remont
Kocham Ciê mój Jezu
za ¶mieræ Tw±, skonanie
za wszystko, co boli
za Twe Zmartwychwstanie!
W BLASKU ZMARTWYCHWSTANIA
Da³e¶ nam Panie Opu¶ci³e¶ grób
Zmartwychwstanie, i przerzuci³e¶ pomost
rado¶ci± ozdobi³e¶ usta ku brzegom pojednania,
i kamieñ sta³ siê l¿ejszy by nape³niæ dusze nasze
ska³a zosta³a pusta rado¶ci± Zmartwychwstania
Nam przerzuci³e¶ pomost Pêk³y przyjazne ska³y
ku brzegom pojednania, ¶wiat³o¶ci± wype³ni³y usta
ceny przyda³e¶ wierze Alleluja! Jezus ¿yje!
ucz±c nas Zmartwychwstania niewiarygodne
wiarygodnym siê sta³o!
Rado¶æ sta³a siê prawd±
prawda rado¶ci± sta³a
daj mi³o¶æ wszystkim ludziom,
by trwa³a, trwa³a, trwa³a…. Barbara Paluch -
autor Barbara Paluch
Pochyl g³owê - Popielec 2014
POCHYL G£OWÊ – ¦roda Popielcowa_ marzec 2014
...
Wiersz na Ostatki – Fa¶iangy 2014 Marii Krzysztofek
Fa¶angy - Ostatki ciesom sie ludziska
¦pisoci i Orawiany uwidzom sie siæka,
w nasym Domie Kultury bedom graæ i ¶piywaæ
przijadom i zespo³y zeby potañcuwaæ.
Kied zagro muzicka weso³om polecke
porwie se do toñca Jozek swom Hanecke.
Tañcujom do ko³a i tupiom nozecki,
dziyfcyntom falujom przepiykne burecki,
skrzipecki z gyn¶lami nutki uk³adajom
ludziska sie ciesom i g³o¶no klaskajom.
Dzi¶ nie jedna babka by se potoñcy³a,
downe m³ode roki by se przibocy³a,
grojcie muzikañci! grojcie i ¶piywojcie!
- a wy sie ludziska razym dobrze bowcie.
M.K - 2014
...
autor Maria Krzysztofek
Na chwilê zadumy i refleksji przed ¦wiêtem Zmar³ych. Wiersze krempaskich poetek
WSPOMNIENIA
rzêdy grobów, kamieni i krzy¿y
tyle tablic, kto- ile prze¿y³
bliscy, dalecy, znajomi, rodzina
i utulona niejedna dziecina
anio³ki g³ówki swe pochylaj±
maleñkie mogi³ki skrzyd³ami os³aniaj±
- tu marmur czarny z Maryj± w kapliczce
- tam pomnik bogaty w kwiecistej otoczce
pod p³otem rz±d zniszczonych
rdz± zdobionych krzy¿y
bez kwiatów, tabliczek
pod nimi nikt nie le¿y...
dawno z nich kamieñ siê wykruszy³
czy kto¶ kiedy tam spojrzy
czy kto¶ smutnym widokiem siê wzruszy..
- Jezus na krzy¿u po³amany
³zê Mu na policzku ju¿ dawno wiatr wysuszy³
mo¿e warto tam podej¶c
kwiatem okryæ go³e Chrystusa ramiona
zapaliæ znicz, wsch³uchaæ siê w ciszê
mo¿e na nowo od¿yj± wspomnienia...
jaki w tym siækiym syns...
ci jes syns?
i¶ na smyntorz ku grobie
odziotym w kfiotki i kagonki
choæ on pu¶ciutki
bes dusicki w ¶rodku...
ci jes syns?
patrziæ sie do ognia
i nie wiedzieæ
ci umartyf to ¶wiat³o ogrzywo
choæ tu na ziymi ono takie ciep³e...
ci jes syns?
modliæ sie zdrowa¶ki
pociorki ¶ciskaæ w rynce
i nie rozumieæ
jak wielkom majom siy³e w niebie...
ci jes syns?
urodziæ sie
rosnoñæ, ciynsko robiæ, tropiæ sie
i drogom - casym barz krotkom
trefiæ tu na smyntorz...
ci jes syns?
no jes...bo tako jes wola mi³ujoncego nos Boga
Maria Krzysztofek -< mariakrzysztofek@tlen.pl>
....
Pamiêæ czasu
Czas zapisuje w pamiêci
przebyte ¶cie¿ki ogrodów
¿egluj±ce po przestworzach nieba
mo¿na uciec w niepamiêæ
udawaæ, ¿e nie by³o samotno¶ci
b³êdu i tolerancji winy
w z³ocie jesieni wiêdn± trawy
³zy sp³ywaj± po pooranej twarzy
chocho³y tylko pozostaj± nadziej±
przesz³o¶æ pisze tera¼niejszo¶æ i przysz³o¶æ
nie zapomina blasku u¶miechu i po¿egnañ
wychodz±cych z domu
nie zapomina kwiatka bez powodu
¶wiate³ w oknach domu
nie zgub chwili ¿ycia, by¶ nie ¿a³owa³
Zofia £ukasz <zofia.lukasz@wp.pl>
....
Pamiêtajmy o zmar³ych
Dzieñ Wszystkich ¦wiêtych i Dzieñ Zaduszny -- to dni pamiêci o tych ,co odeszli, których nie ma w¶ród nas. Odwiedzaj±c miejsca wiecznego spoczynku zastanówmy siê nad w³asnym ¿yciem i przemijaniem, przywo³ajmy wspomnienia.
Pamiêæ o zmar³ych jest ¶wiadectwem oddania im czci i szacunku. Cz³owiek ¿yje tak d³ugo, jak d³ugo trwa pamiêæ o nim.
Pamiêtajmy o zmar³ych
Zapomniane, opuszczone,
samotne mogi³y, rozsiane w w±skich alejkach
wiejskiego cmentarza
¶lady przesz³o¶ci, up³ywaj±cego czasu
stoj± skulone, cichutko
i wo³aj± o pamiêæ!
Ogrzane ciep³em zniczy
przybrane kolorowym kwieciem
¶wiadkowie historii – ¿yj±
i w szeptanych „zdrowa¶kach”
maj± nadziejê zmartwychwstania!
Czas istnienia
Przychodzimy, odchodzimy
po¿egnani, bez po¿egnañ
w blasku chwa³y
opuszczeni
wol± Bo¿± pogodzeni
Przychodzimy, odchodzimy
z pokolenia, w pokolenie
¿yciem znacz±c
czas istnienia
dobrem lub z³em zniewoleni
¯ycie wielk± jest zagadk±
¶mieræ wêdrówk±
w ¶wiat nieznany
wêdrujemy, wêdrujemy
znani, z czasem zapomniani
Rodzicom, którzy odeszli
Stojê nad Waszym grobem
w zadumie, z pochylon± g³ow±
chcê siê z Wami przywitaæ
cichutko wyszeptaæ s³owo
Jak dotrzeæ w ziemi g³êbinê
na chwilê siê przytuliæ
gdy¿ p³yta kamienna jest gruba
wiêc jak mam j± pokruszyæ?
£zy p³yn± po policzkach
dyskretnie je ocieram
zranion± mocno duszê
we wspomnienia ubieram
Puste s± dni i smutne
tak bardzo mi Was brakuje
lecz wiem – jeste¶cie przy mnie
bo mi³o¶æ Wasz± czujê
Patrzê na ciemn± mogi³ê,
co kryje Wasze cia³a
wiem, ¿e jeste¶cie szczê¶liwi
nam tylko pamiêæ zosta³a
Zaduskowe granie
Jedyn dziyñ f roku
wiatrowe granie
tak ba³amuci
umar³yf sfiat
brzyncy okrutnie
miyndzy drzewami
markotnym pie¶nióm
wtóruje w takt
To miyso kfiotki
pogóni wionki
duchnie we ¶fiycki
osusy ³zy
nóm przybacóje
tyf, co ode¶li
f nieznany prze nos
inksy ¶fiat
Z³óncy³ „ Zdrowa¶ki”
z tysióncym ¶fiate³
z zolym okrutnym
daje nóm znak
jacy modlitwóm
dusom pomozes
im bramy nieba
otforzy Pan!
Paluch Barbara <paluchbarbara@vp.pl>
.............................
Nad grobem
Bukiet chryzantem
znicz zapalony
smutek i ¿a³o¶æ w sercu
Przecie¿ ty jeszcze
chcia³e¶ tu byæ !
A ¶mieræ przeciê³a
¿ycia twego niæ
Nie da³e¶ rady
si³ ci zabrak³o
do walki z okrutn± chorob±
¦mieræ ju¿ czeka³a
i ciê zabra³a
Smutek i ¿al
³ezka siê toczy
Na bukiet chryzantem upad³a
Ciebje ju¿ nie ma
ziemia otula ciê czarna
Urszula O¶lislok - usia1554@interia.pl;
http://slonskogodka.com/blog/category/tematycznie/dzien-3-wiecej/dzien-zmarlych-dzien-3-wiecej/
http://sz.slonskogodka.com/2013/10/13/tref-kieryn-lostanie-w-pamiynci/
.........
autor Wiersze krempaskich poetek
Cosik o jesiyni - wiersz Marii Krzysztofek
....i jus przis³a zimno pani
choæ jyj nifto niefce
z li¶ci na po³ jus przeskniontyf
w poguzwanyj burecce
obraco sie wywijo i podskakuje
i grzibiorzom piykne grziby
popod smrecki rosipuje
zako³yse chrubym smrekiym
cosik trzesci cosik durko
z wiatrym w polu potañcuje
naoko³o drzewa krzoki
zo³to i cyrwono maluje
za¶wiyciy³o ciep³e s³onko
w ogrodzie maliny s³odkie
babka do wiaderka zbiyro
bo jak sipnie bio³y ¶niezek
i mroz ¶ci¶nie co niemiara
dobrze wtedy w ciep³yj izbie
malinowki ³yknoñæ przegry¶æ grzibkiym
nabraæ siy³y serce rozgrzoæ
i o wie¶nie my¶leæ...
(pozdrowiom grzibiorzi:) -M.K )
autor Maria Krzysztofek
Cud Wielkiyj Soboty
Pusto, cicho, odwalono ska³a
¶wiat³o i ciep³o do Grobu wpu¶ciy³a
trzi Maryje stra¶nie zdziwione
na ziymi ino p³otno bio³e zrucone
wsto³ z Grobu? dzie pose³?
Maryje goniom, sukajom
a ON z aposto³ami se siedzi
choæ siæka w wielki cud nie wierzom
przise³ ku ludziom
w kosuli bio³yj
rany na rynkaf zosta³y
ni mo na g³owie ciyrniowyj korony
nas³y GO Maryje siækiym powiedzia³y
alleluja za¶piywojmy
z Maryjami sie radujmy
nie zostawiy³ nos, przebocy³
a my pamiyntojmy
kielo prze nos ciyrpio³
i jakom wielkom mi³o¶ciom nos otocy³
- pozdrawiam i ¿yczê wszystkim zdrowych, pogodnych ¦WI¡T WIELKIEJ NOCY
mariakrzysztofek@tlen.pl - 30.03.2013
autor Maria Krzysztofek
Wielkanocne przemy¶lenia - 2013
Bazicki
Kotecki nase biy³awe
kotecki wybiyrane
markotnie poziyrocie
jako dziecióntka niefciane
Maluækie robicie ocka
i wykrzywiocie gymbu¶ke
jus ciep³e s³ónecko grzeje
i wiesne nóm zwiastuje
Patrzojcie f góre, na drzewach
ptoski spiywajóm weso³e
kotecki moje, cas na wos
Palmowo! sie sykuje
Barbara Paluch
ZAUFAJ PRAWDZIWEJ MI£O¦CI
- ci±gle w biegu
- jadê
- podró¿ujê
znam cel podró¿y
wiem gdzie jest miejsce dok±d zmierzam
ale czy droga jest bezpieczna, czy dojadê…
czy jest to w planach mego Boga…
my¶li rozbiegane nad krajobrazem
my¶li puste- d¼wiêczy w nich nico¶ci melodia
wokó³ taka cisza nios±ca spokój i ukojenie
czy siê bojê….tak, strach mi towarzyszy ca³± drogê
ale On czuwa na przydro¿nym krzy¿u
skrwawion± g³owê na bok przebity pochyla
jak¿e umêczony i jak¿e jest smutny
kiedy na podró¿uj±cego spoziera
- przystañ
- zatrzymaj siê
- wycisz g³os serca
nie znam swej godziny, czas szybko ucieka
czy mi siê co¶ nie stanie, dok±d zaprowadzi mnie droga
patrzê na krzy¿ i rozpostarte na nim ramiona
On nas chroni, daje nadziejê, os³ania…
wiatr Mu ziêbi stopy, które nie godnam przytuliæ do swego czo³a
o Panie – jak pomóc Ci zej¶æ z krzy¿a…
podnie¶ zatroskan± g³owê w przydro¿nej kapliczce
pokieruj mn± i przebacz
tyle w Twych oczach jest prawdziwej mi³o¶ci…
Nas krzis!
Dwa patycki
tak i tak
na nim Jezus
krziza znak
S tym to znakiem
sie rodzymy
i bes zycie
go nosymy
Ón nos bróni
i przyziyro
siy³e daje
f biydzie fspiyro
Ku nadziei
ku ¶lebodzie
nase górskie
plymie wiedzie
My Cie krzizu
nie shañbiymy
Wiare Ojców
obrónimy
Po fse casi
bedzies s nami
tu, hañ f góraf
s górolami!
Barbara Paluch
ZMI£UJ SIE NADY MNOM
O Panie - ty¶ se tyn krziz wybro³
Ty¶ se go przeznacy³
przijone¶ wyrok za mnie
i krwiom droge na Kalwaryje zaznacy³.
Ciynski krziz grzy¶nikow ku ziymi Cie gniecie
a Ty od niego nie oderwies rynki,
nie pog³oskos Matecki nojblizsyj na ¶wiecie
ftoro razym z Tobom przeziwo te mynki.
Niesies tyn krziz Panie kamiynistom drogom
jaz dziw biere skond mos telo w sobie siy³y,
poranione pleci, odziynie stargane
g³owa poorano od ciyrniowyj korony.
Idyme za tobom; jo, ty, oni – jynksi
Tak jak Cirenyjcik co zostao³ zmusony
nifto nimo odwagi pomoc Ci krziz d¼wigaæ,
siy³e mia³a Weronika - by Ci gymbe pouciyraæ.
Wielkie mi³uwanie zawis³o na krzizu
i krwawe krwi struzki cia³o pokrywajom
ordzowia³e gwo¼dzie do ronk i nog wbite
pod krzizym trzi Marie g³owy pochylaj±.
Jak Ci Jezu ulziæ w tym wielkiym ciyrpiyniu…
jak pomoc w tyj ciynskiyj drodze Kalwaryjskiyj ….
a moze swoj krziz godnie znosiæ i sie nie skarziæ ?
i co fila nie wo³aæ – Boze nie dom rady wiyncyj ?
i pochyliæ g³owe jak Matka pod krzizym
za siækie swoje grzychy ze serca za³uwaæ,
i te umyncone rynce, nogi Pana
na tym ciynskiym krzizu godnie uca³uwaæ.
Patrzym na Twoje Cia³o u³ozone w grobie
skwiyrcki w ocaf stajom, moze to od dymu
s³abym ¶wiat³ym ¶wiycki ko¶cio³ o¶wietlajom
ftory¶ telo ciyrpio³ – przeboc Panie i zmi³uj sie nady mnom…..
- zmi³uj sie nady mnom…..
Zmartwychwstanie
O ¶wicie, trzeciego dnia
wsta³e¶ z martwych
i królujesz w chwale
zwyciê¿y³e¶ mrok
Z przebitego boku
dziurawych r±k
promienie Mi³osierdzia
rozgrza³y ¶wiat
W drodze do Emaus
powróci³e¶
by pozostaæ z nami
na zawsze
Z Twoj± Matk±
prze¿ywamy chwile rado¶ci
ciesz±c siê Twoim
Z m a r t w y c h w s t a n i e m!
Barbara Paluch paluchbarbara@vp.pl
W blasku Zmartwychwstania
Opu¶ci³e¶ grób
i przerzuci³e¶ pomost
ku brzegom pojednania
by nape³niæ dusze nasze
rado¶ci± Zmartwychwstania
Rado¶æ sta³a siê prawd±
¶wiat³o¶ci± wype³ni³a usta
Alleluja! Jezus ¿yje!
z czelu¶ci grzechu
wybawi³ ¶wiat!
Barbara Paluch
……………………………………………………………….
autor Barbara Paluch i Maria Krzys
POSTNE PRZEMY¦LENIA
Siy³a mi³o¶ci
po¿ro³ na oci umyncony
obola³y ze siækiyf stron
popatrzo³ po sobie
i som sobie nie wierzy³
ci zdole przetrzimaæ
tak wielkie ciyrpiynie
tak okrutne sponiywiyranie
takie nojgorse ponizynie
i za co?
za to ze tak stra¶nie rod widzio³
ze wybaco³ i pocieso³
nadzieje w te s³abe duse wlywo³
ON- umyncony
ni mo w sobie z³o¶ci
nie cuje nienawi¶ci
JYMU sie serce ciesi
ze do rade ud¿wignoñæ
te siækie przewiniynia
z³o¶ci nienawi¶æ wyzwiska
pyche zawi¶æ przeklyñstwa
do rade
bo mo w sobie wielkom siy³e
tom siy³om jes umi³uwanie kozdego c³owieka
M.Krzysztofek - WDK
autor Maria Krzysztofek
CO LUTY NAM NIESIE
Co luty nam niesie (10.02.2013)
faworki, p±czusie
lukrem doprawione
ze sklepu, domowe
z d¿emem nadziewane
s³odko¶ci, pyszno¶ci
- ka¿dy musia³ posmakowaæ
by kalorie potem zrzuciæ
trzeba by³o ca³y dzieñ
przy od¶nie¿aniu harowaæ
bo zimowa bia³a pani
ju¿ o to zadba³a
by kaloria- zw³aszcza paniom
uroku nie zabra³a
Fa¶iangy- Ostatki
¶piewy, grania, tañce
koñczy siê karnawa³
¶roda grozi palcem
pochylone g³owy popio³em sypane
pokorê przyjmuj±, nad ¿yciem rozmy¶laj±
a ¶wiêty Walenty w ko¶ciele nas czeka
nadziej± nakarmi chorego cz³owieka
klêknijmy ze ¶wiec± w czwartkowym odpu¶cie
niechaj ku nam zjad± okoliczni go¶cie
niech z nami ¶wiêtuj± panowie i panie
po odpu¶cie bêdzie ,,smutne rozmy¶lanie’’
mariakrzysztofek@tlen.pl
autor Maria Krzysztofek(WDK)
W nasym ko¶ciele. Na ¶fiyntego Morcina
W nasym ko¶ciele
W nasym ko¶ciele, f o³torzu
¶fiynty Morcin stoi
Morcin – wojok, biskup s Tours,
có wiary i biydokóf bróniy³
Na siywiuækim kóniu
kiedy gno³ bes pola
przed wrotami miasta
uwidzio³ biydoka
By³ ón barz chudobny
suchy, z zimna siwy
pyto³ chleba i odziynio
bo³ sie przecie zimy
I Morcin mu pomóg
bo nie wiedzio³ fcale
ze to sóm Bóg zefcio³
sprowdziæ Jego wiare
Wybro³ inksóm s³uzbe
modly³ sie do Boga
i jako pustelnik
dokóñcy³ zywota
O! ¶fiynty Morcinie
Krympaski Patrónie
prowod¼ nos ku Bogu
barz pytómy Ciebie!
Barbara Paluch<paluchbarbara@vp.pl>
Na ¶fiyntego Morcina
Bieluæko zima
do nos przygna³a
ze ¶fiyntym Morcinym
nos powita³a
W bieluækiyj kanafosce
pogna³a bes p³oty
f siækif miyndzuchaf
przegóni³a koty
Rozbucha³a sie baba
bes dziedzine leci
po polaf i sko³kaf
bio³e ruco ¶mieci
Rozesu³a je fsyndy
mos ¶fiynty Morcinie
na siwiuækim kónicku
pognos po dziedzinie
Na odpust przybywos
dzie pijuski sprzedajóm
serca Morcinkowe
ftore rado¶ dajóm
Chyboj na juzyne
wo³ajóm gazdowie
nolepso gynsina
jod³o Morcinowe!
Barbara Paluch<paluchbarbara@vp.pl>
autor Barbara Paluch
ZABRANA NADZIEJA - wspomnienie taty. Zaduszki
ZABRANA NADZIEJA - wspomnienie taty
patrzê w ogieñ pal±cego siê kaganka
taki tu spokój, powoli zmierzcha
zimno, ale nogi wros³y w ciszê
tylko oddech i bicie serca s³yszê
miejsce magiczne
st±d nie chce siê odchodziæ
tylu ju¿ tu na zawsze pozosta³o....
têskniê za tob± tato
- twoje plecy pochylone gdy kosi³e¶ zbo¿e
- twoje rêce urobione prac± w domu i oborze
- skaleczone palce gdy drwa przecina³e¶
i u¶miech na twarzy gdy mamê spotyka³e¶
a potem tak od razu, znienacka przysz³a ona
ca³a rodzina z ni± walczy³a, by³a nie do pokonania
wkrad³a siê do ciebie tato i cierpieniem obdarzy³a
zabra³a u¶miech z twarzy, si³ê z ramion, pracowite rêce..
zabra³a nadziejê- ju¿ nie mog³a wiêcej...
po tylu latach nadal czujê bezradno¶æ
ciê¿ar bólu na twej twarzy
i spojrzenie b³agaj±ce o pomocpatrzê w ogieñ pal±cego siê kaganka
to jak sen, to nie mog³a byæ prawda
dwadzie¶cia dziewiêæ lat ju¿ mija
od tamtych smutnych godzin wieczornych
ale czas nie wszystkie leczy rany
i smutnym obrazom kolorów nie przywraca
wystarczy ¶wiêto zmar³ych- blask pal±cego siê znicza
i osiemdziesi±ty trzeci przed oczy powraca
patrzê w ciep³y ogieñ unosz±cy siê nad grobem
nie têsknisz za nami?... czy ci tam wygodnie...
czy Pan ci drzwi otworzy³ do swojego domu
czy spotka³e¶ babciê, dziadka, powiedzia³e¶ o tym komu?
co wieczór uchylam drzwi do mojego snu
odwied¼ mnie tato - proszê, ja wci±¿ czekam, têskniê
i opowiedz mi ciemn± noc±
czy u ciebie gwiazdy ¶wiec±...
M.K-<mariakrzysztofek@tlen.pl>Pa¼dziernik 2012
Zaduskowe granie
Jedyn dziyñ f roku
wiatrowe granie
tak ba³amuci
umar³yf sfiat
brzyncy okrutnie
miyndzy drzewami
markotnym pie¶nióm
wtóruje w takt
To miyso kfiotki
pogóni wionki
duchnie we ¶fiycki
osusy ³zy
nóm przybacóje
tyf, co ode¶li
f nieznany prze nos
inksy ¶fiat
Z³óncy³ „ Zdrowa¶ki”
z tysióncym ¶fiate³
z zolym okrutnym
daje nóm znak
jacy modlitwóm
dusom pomozes
im bramy nieba
otforzy Pan!
Barbara Paluch – pa¼dziernik 2012 <"Paluch Barbara" <paluchbarbara@vp.pl>
autor Maria Krzysztofek, Barbara Pa
Jesieñ- (B.Paluch), Jesiyñ - (M.Krzysztofek)
Jesieñ- (B.Paluch)
F kozdy rok tak samo
f kozdy rocek takuæko
jesiyñ gno bes dziedzine
a fse s inksóm nutkom
Przeganio jóm holny
i miyso chmurami
ros leje, ros ¶fiyci
nadziyro sie s nami
Jab³oñ cisko japkami
po ogrodaf toci
kolorowe listecki
ciesóm nase oci
Mg³a k³adzie sie fsyndy
¶rybne nitki wionze
fce przyodzioæ jesiynnie
kozdy pusty kontek
S³ychaæ bucynie króf
osobek widno f dali
otupno, pusto, ptokóf krzyk
na dobre zima jus wali!
….
Jesiyñ
Jesiyñ na ¦pisu inkso
jako f ca³ym kraju
tu góry, pagórecki
razym sie miysajóm
polóm sie kolorami
bieróm sie za po³y
ros biy³awe, ros corne
cudacne potwory
Ale jako przy¶fiyci
jaskrawe s³ónecko
opose góry, górecki
tyncowóm ma¶lickóm
Potym siækie mg³y sfinie
prómiynisto kula
pogno dalyj i dalyj
ku niebu, het f góre
Fseliakie kolory
nase lasi majóm
to zielóne, to rude
cyrwiyñse sie zdajóm
A c³owiek cuje rado¶
lzyj mu i weso³o
babskie lato sie kóñcy
telo go ino osta³o!
Barbara Paluch
…..
Zaduskowe granie
Jedyn dziyñ f roku
wiatrowe granie
tak ba³amuci
umar³yf sfiat
brzyncy okrutnie
miyndzy drzewami
markotnym pie¶nióm
wtóruje w takt
To miyso kfiotki
pogóni wionki
duchnie we ¶fiycki
osusy ³zy
nóm przybacóje
tyf, co ode¶li
f nieznany prze nos
inksy ¶fiat
Z³óncy³ „ Zdrowa¶ki”
z tysióncym ¶fiate³
z zolym okrutnym
daje nóm znak
jacy modlitwóm
dusom pomozes
im bramy nieba
otforzy Pan!
Barbara Paluch – pa¼dziernik 2012 <"Paluch Barbara" <paluchbarbara@vp.pl>
autor Barbara Paluch, Maria Krzyszto
BABIE LATO W MOJYM OGRODZIE
Siwo mg³a przisiad³a w ogrodzie na ³awce
fo³dy na burecce rynkom wyg³adziy³a,
chustke z g³owy zruciy³a, rosplet³a se w³osi,
s fartuska wysipa³a filetowe wrzosi.
Obudziy³ sie wiaterek burkom jyj sele¶ci,
porwo³ z ramion chustke i na p³ot zawiesiy³.
- Hej wietrze! psotniku! leæ posukaæ lato
zo³ciutkom pszynicke i do¼ra³e zito,
nazbiyroj do copki zo³tyf smacnyf rydzi
duchnij na pastuska co na miedzi siedzi.
Zostawiy³ wiaterek siwom mg³e w ogrodzie
polecio³ wysoko...- pod samiuækie niebo,
polami chytru¶ko ¶ciyrnie porachuwo³,
ogrzo³ sie nad watrom- chm.. ale lata nie widzio³.
Bo jesiyñ jus wys³a z pyndzlami do pola
i kolory lata siækie zamaza³a....
Wrociy³ sie wiaterek na ³awke odpocnoñæ
mg³a go przituly³a tak mu powiedzia³a
- jus nie sukoj lata, s³onecko przigrzo³o
w ogrodzie na ³awce ciepluj sie zrobiy³o
A potym cichutko z ³awki sie rusy³a,
chustke z p³otu wziyna, na g³owe prziwdzio³a
i jus jom wiaterek tego dnia nie widzio³
trosecke odpocny³ i w gory polecio³.
A z ³awki do p³otu po krzockaf i drzewaf
snujom sie srebrziste ciyniuækie nitecki,
to siwo mg³a i wiater kiedy tu siedzieli
babie lato w mojym ogrodzie po sobie zostawiyli.
Maria Krzysztofek – pa¼dziernik 2012......................................................
Jesieñ- (B.Paluch)
F kozdy rok tak samo
f kozdy rocek takuæko
jesiyñ gno bes dziedzine
a fse s inksóm nutkom
Przeganio jóm holny
i miyso chmurami
ros leje, ros ¶fiyci
nadziyro sie s nami
Jab³oñ cisko japkami
po ogrodaf toci
kolorowe listecki
ciesóm nase oci
Mg³a k³adzie sie fsyndy
¶rybne nitki wionze
fce przyodzioæ jesiynnie
kozdy pusty kontek
S³ychaæ bucynie króf
osobek widno f dali
otupno, pusto, ptokóf krzyk
na dobre zima jus wali!
Barbara Paluch - pa¼dziernik 2012
….
Jesiyñ
Jesiyñ na ¦pisu inkso
jako f ca³ym kraju
tu góry, pagórecki
razym sie miysajóm
polóm sie kolorami
bieróm sie za po³y
ros biy³awe, ros corne
cudacne potwory
Ale jako przy¶fiyci
jaskrawe s³ónecko
opose góry, górecki
tyncowóm ma¶lickóm
Potym siækie mg³y sfinie
prómiynisto kula
pogno dalyj i dalyj
ku niebu, het f góre
Fseliakie kolory
nase lasi majóm
to zielóne, to rude
cyrwiyñse sie zdajóm
A c³owiek cuje rado¶
lzyj mu i weso³o
babskie lato sie kóñcy
telo go ino osta³o!
Barbara Paluch- pa¼dziernik 2012
.................
autor Maria Krzysztofek - (pa¼dz.
PRZYWITANIE KSIÊDZA PROBOSZCZA DARIUSZA OSTROWSKIEGO - 1.07.2012 R.
¦iæka powitójmy
Ksiyndza nowego
od Boga prze ludzi
do nos pos³anego
Matko Przenoj¶fiyntso
dzi¶ pytómy Ciebie
nowego probosca
przytuloj ku siebie
A Bóg nief Mu b³ogos³awi
dawo siy³y i ³ask wiele
nief sie s nami, razym modli
f nasym „krympaskiym” ko¶ciele.
(napisa³a Barbara Paluch)
autor Barbara PALUCH
SLOVENSKÁ PIESEÒ
SLOVENSKÁ PIESEÒ- František Kolkoviè
….
Celý som hneï zaihral a zablèal:
Slovensko – preèo ja »a mám tak rád?
Preèo vo mne náramnos» a ¾ial,
keï ma nechal otec, kamarát a brat…..
…
autor Franti¹ek Kolkoviè
No i w koñcu przis³a...wiesna !
No i w koñcu przis³a...wiesna !d³ugo s³a do nos przez bio³e polapuchowe zospy i mro¼ny ¶wiatwiater jyj ziombiy³ rynce lod nogi ¶lizgo³marz³a do ko¶ci- ale przise³ cas...s³onko stopiy³o bio³e ba³wanyod ciep³a z dachu ¶wiycki zlecia³yi jus poma³u druzcki wiosynnewpletom we warkoce zo³te kokardyteros jus bedzie s³onecko grzo³ozimne wietrzisko nie bedzie wio³oogrod zakfitnie bzym filetowymdrzewo wystrzeli ponckiym rozowymozijom kotki na wiyrzbie u p³otai w polu rusi gazdom robotazatañcujom ptoski wysoko po niebiea jo sie o¶miejym weso³o do ciebie...
Maria Krzysztofekautor Maria Krzysztofek - marzec 20
WALENTYNKI I PO WALENTYNKACH !
Wtorek...
- Walentynki - mi³o¶æ, zakochanie,
czu³e s³owa, przytulanie,
pocieszanie, u¶miechanie,
bia³y go¼dzik, tulipany,
zapach ró¿y,
serca tchnienie.
¦roda...
- Po walentynkach - zapomnienie, po¿egnanie,
³ezka w oku, smutne lico,
suchy kwiatek,
brak dotyku i czu³o¶ci,
skrzy¿owania, drug rozstaje,
pustka w sercu pozostaje.
Wtorek...
- Walenty serca leczy,
do dusz eliksir nalewa,
¶wiat³em mroki dusz roz¶wietla
i d¼wiga z klêczek pielgrzyma,
nadziej± ludziom otwiera oczy,
daje si³ê, daje wiarê.
¦roda...
- nie traæ wiary,
¶wiecê mocno ¶ciskaj w d³oni,
poczuj ciep³o, poczuj pokój,
u¶miechnij siê, u¶ci¶nij rêkê chorego,
mocno trzymaj niech poczuje zapach ró¿.
Maria Krzysztofek(2-2012)
…autor Maria Krzysztofek (2-2012)
SYLWESTER, ¯YCZENIA NOWOROCZNE !
SYLWESTER
Sylwestrowa noc
W alkoholowych oparach,
W tytoniowych smugach,
W rytmie cha cha, tanga,
Ognistej schimmy
W¶ród podeptanych baloników,
Kolorowych girland i konfetti,
Zapachu perfum, potu,
Pogubionych sztucznych rzês,
Huku petard i b³ysku ogni,
Sekund dziel±cych lata –
Pchnê³± nas w objêcia
Tajemniczego go¶cia
Zawirowa³y pytania –
O nasze wczoraj, dzi¶, o jutro
Jedni tonêli w u¶ciskach,
Namiêtnych poca³unkach,
Be³kocie s³ów i pó³s³ówek
Drudzy w zadumie.
Stan±³em nagle
Przed wysokimi schodami,
Po których bêdê siê wspina³
W moich schodzonych
Wiekiem buciorach –
A¿ do ostatniego tchnienia,
A¿ do gwiazdy nadziei.
Aleksander Talarewicz.Poznañ.
¯YCZENIA NOWOROCZNE
Z rado¶ci±
Herbatk± z pr±dem
Witaj± ludziska Nowy Rok
Ja - w ³ó¿ku
S³yszê cholerny huk petard za oknem
I tak bym do knajpy i …
Ur¿n±æ siê w sztok
Aleksandra Be³kot, Olesno.
A mo¿e nie przejmowaæ
siê tak wszystkim
zostawiæ te troski w oddali
ale któ¿ by wtedy chroni³
resztkê ¶wiata
jak w³a¶nie nie my
Ci najwra¿liwsi
Najbardziej wytrwali.
Józefina Stawirej, Wroc³aw
autor Aleksander Talarewicz,Poznañ,
Na to Bo¿e Narodzenie, na ten Nowy Rok
¯yczmy sobie.. na to Bo¿e Narodzenie, na ten Nowy Rok
JEZULANKO
Stany³a f kóncicku
nasyj izbecki
niedaleko po¶ciele
zielóno jedlicka
nase Jezulanko
B³yscy sie, migoce
fseliakimi ¶wiat³ami
dudni zyciym
daje rado¶
ofiaruje pokój
i zycy siækiym
WESO£YF ¦FIONT !
Barbara Paluch
….
¦wiêta Noc
Ju¿ siê zbli¿a ta Noc ¦wiêta
taka cicha i koj±ca
w cudowno¶ci niepojêta
od mi³o¶ci a¿ gor±ca.
I rozgrzewa stajniê lich±
gdzie Zbawiciel mia³ swój dom
w Tê Noc ¦wiêt±, tak± cich±
do nas przyszed³ w³a¶nie On
Do nas wszystkich siê u¶miecha
chcia³by zawsze z nami byæ
ci±gle pyta, ci±gle czeka
Czy z Jezusem zechcesz byæ ?
Barbara Paluch
…..
TICHÁ NOC
Keï Ticha noc zaznie sladko a svieèky sa rozhoria,
privítame Jezuliatko, srdcia sa nám otvaria.
Nech aj u Vás sa rozbúši ka¾dé srdce bla¾ené,
rozleje sa rados» v duši, starosti èo za¾enie.
…..
GWIAZDKA
gwiazdka na niebie migocejedna, druga, ca³e mnóstwoczas ¶wi±teczny, czas radosnyzawita³ w nasze domostwochoinka od ¶wiate³ p³on±cadu¿o s³odyczy i baniekna czubku gwiazda ¶wiec±caa z boku wisi ba³wanekbia³y obrus na du¿ym stole¶wieca czerwona po¶rodkuobok owies i sianko zielonei op³atek przy ma³ym Jezuskudu¿o marzeñ i ¿yczeñ ma ka¿dybo NOwy Rok ju¿ za progiemoczy wpatruj± siê w gwiazdyz wielkim ¶wi±tecznym spokojem- patrzyli siæka w gwiozdyw niebo oci kieruwalibo Bog przecie tam bywanie moi z nieba sie Go spodziywali- a ON jak maluæki roboceks nami sie porowno³w stajni przi zwierzontkafocka swoje otworzy³i na nas ¶wiat poziyro³- nie zawracojmy z drogi do Betlejemchoæ pewnie ¶niegiym zasipanonief kozdy umie przed siebie patrzeætam dzie nadzieja, z³obecek i sianoMaria KrzysztofekFraniu dziêki za ¿yczenia i wzajemnie wszystkiego naj..naj''nief w te ¶wiynta nie braknie weso³yj kolyndy, nief mi³o¶æi jedno¶æ zapanujom fsyndy,, M.K.…..
autor Barbara PALUCH , Maria KRZYS
Dzieñ Zaduszny - listopad
Dzieñ Zaduszny
Zanurzony w wiekuisto¶æ
refleksj± przesi±kniêty
powracasz pamiêci± do tych,
których nie ma, co ju¿ odeszli
I w ciszy cmentarza
s³yszysz ich wo³anie
o modlitwê, która zbawienna
i daje zmartwychwstanie
A w zapalonych ¶wiecach
p³omyki migoc±ce
wznosz± zmar³ych dusze
ku niebu ulataj±ce
w dali nikn±ce, nikn±ce, nikn±ce
Barbara Paluch-listopad 2011
autor Barbara PALUCH - Krempachy
PSCO£Y NA URZYNDY (ku wyborom) OCZY MATKI RÓZAÑCOWEJ
PSCO£Y NA URZYNDY (ku wyborom)dziyñ sie zacon piyknie toæ przecies niedzielagazda krowy pokormiy³ i ¶wiontecnie sie odzio³na zigarze oci co fila zawiysosprowdzo siækie konty i coros wiyncyj sie wkurzopo ko¶ciele pudzie z Marynom g³osuwaæ- ej kiedys be lepiyj- zacino wydziwiaætelo fselijakiyf partyji w nasym krajuftoryj zrobiæ krzizik- byæ tu mondry dziadukozdy sie na przodek stra¶nie wychwolujetego z jynksyj stronki corno obgaduje- ej dobry Pon Bocku zrobze jakie cudazagnoj politykof do jednego ulanief sie ucom pany od maluækiyf psco³ekze mo jedyn rzondziæ nie trza zodnyf spo³ekjedyn mo byæ krolym re¶ta do robotynie na darmo siedzieæ i braæ ciynskie dyjetyprzi takiym uk³adzie moze sie d¼wignymei nas przepiykny kraj na mocne nogi ud¼wignyme - hejMaria Krzysztofek – pa¼dziernik 2011
OCZY MATKI RÓZAÑCOWEJkiedy synka urodzi³a w zimnej stajni przy zwierzêtachto spojrza³a ciep³ym wzrokiem na ubogie swe dzieci±tkajak w dalekim obcym kraju g³odne go³e i zmarzniêter±czki ma³e wyci±gaj± po okruszki chleba ¶wiêtei z mi³o¶ci± ró¿añcowa oplata³a pogubionychoczy me ja¶nia³y blaskiem od paciorków na JEJ d³onitajemnice ró¿añcowe t³umaczy³a przez zdrowa¶kia JEJ oczy lito¶ciwe przesy³a³y na mnie ³askii patrzy³a czu³ym wzrokiem gdy siê w ¿yciu potyka³ampodnosi³a pociesza³a - p³aszczem Matki okrywa³anie umia³am JEJ pomagaæ gdy sz³a z SYNEM ukochanymzboczem ciernistym i krwawymserce JEJ z bólu pêka³o i rozrywa³o siê z ¿alupatrzy³a wtedy i na mnie szukaj±c zrozumieniaa wystarczy³o przyklêkn±æ z ró¿añcem w swojej d³onimi³o¶ci poczuæ ciep³o i modliæ siê za ludziBÓG siê przecie¿ ulituje - niech kazdy za grzechy ¿a³ujeTWÓJ SYN tak bardzo cierpia³ za nasze przewinieniaTWE oczy pe³ne mi³o¶ci Mateczko Ró¿añcowadzi¶ patrzê na CIEBIE MATKO i szukam pocieszeniaTWE oczy ja¶niej± mi³o¶ci± - poka¿ mi drogê do TWEGO SYNAMaria Krzysztofek - pa¼dziernik 2011..C Z A SJest taki malarzMistrz – nad mistrzeMisternie malujeKa¿d± ¿ycia chwilkêNa w³osach i twarzachArtyzm swój wyra¿aBy kokon ¿yciaZnów siê sta³Motylkiem.W³adys³awa Zawistowska,SzepietowoAngora – nr.42/1113autor Maria Krzysztofek
SZUKANIE LATA - WRZESIEÑ
szara mg³a usiad³a w ogrodzie na ³awcesw± leciutk± sukniê roz³o¿y³a z wdziêkiem,szal z g³owy zsunê³a rozsypa³a w³osyw d³onie otuli³a liliowe wrzosy,zbudzi³ siê wiaterek sukni± jej szele¶ciz ramion szalik zrywa i na p³ot zawiesza- hej wietrze wiaterku leæ odszukaæ latoposzukaj s³oneczka, ciep³a nam potrzebasoczystej zieleni, z³ota na pszenicy,zapachu rumianku, opalonej twarzy......- zostawi³ mg³ê szar± w ogrodzie na ³awcei wzbi³ siê wysoko dotykaj±c nieba,polami bieg³ szybko ¶ciernie liczy³ w bieguniczym maratoñczyk wytrwale do przodu,w kapelusz pozbiera³ ¿ó³te rydze z miedzyzawróci³ na pole w skibê zaoranejak lato odszukaæ kiedy jesieñ pêdzlemobraz purpurowy zamaszy¶cie kre¶lijak lato zawróciæ o¿ywiæ kolorykiedy szron co rano blask kwiatom odbiera- zawróci³ w ogrodzie przysiad³ by odpocz±æszar± mg³ê za uchem po³askota³ troszkê- nie szukaj ju¿ lata wszak wyjrza³o s³oñce,mg³a mu szepcze cicho, odchodzi z ogrodujeszcze tylko z p³otu swój szalik zabierarozp³ynê³a siê w dali- jak to z mg³ami bywaMaria Krzysztofek -6.09.11...autor Maria Krzysztofek
WIERZBA - Angora Nr.36, 4 wrze¶nia 2011 r.
WIERZBA - Angora Nr.36-
Zielon± dolinê spowi³a mg³a
A ³za – moje oczy zielone…
Nad lustrem wody
Wierzba chyli siê
Jak twarz moja – w Twojej stronê…
Wiatr jej ga³êzie czesze tak,
Jak w³osy moje o ¶wicie….
Jej los w ramionach
Wicher ma
A w Twoich – moje ¿ycie….
Alicja Dudzic, Stalowa Wola
* * *
Cieszy³a siê pewna ¶liwka „wêgierka”
z kariery zrobionej za Gierka.
Kiedy ka¿dy j± teraz pryska,
My¶la³a, ¿e jeszcze wiêcej zyska,
A wpad³a w kompot frajerka.
Wac³aw Sadowski, Ma³e Koñskie
autor Alicja Dudzic, Stalowa Wola
MATECKA ZIELNO - na sierpieñ
Matka Bosko Zielnodzi¶ mnie zobudziy³agorzæ piyknyf kfioteckofna sto³ po³ozy³azapochnia³o w izbieja¶niyj sie zrobiy³opomiyndzi kfiotkamiwspomniynie ozy³o...jak ma³e dziyfcontkomama prowadziy³amiedzami po polafziele ryftuwa³aowies zito jarzecopas³o pszynickamiynta i dziorawiecli¶ciasto babeckaz ogrodu maline¶cigac krzon i kopergorgoryje roznes³onecniki z³oteastry postrzympionepsie g³owy koncinkina ostatek pokrziwe i bio³e stokrotkido kupy zwionza³apiykne kfiotki z zielymwiyñciæ do ko¶cio³a ponies³ai jo tak kozdego roku robiymzeby mojom rodzineustrzyc ode z³egofselijakiyf chorobi domu od ognia strasnegowiysom to kfieciwona piyntro pod strzecheMatko Bosko ZielnoTy nom dej opieke....... Maria Krzysztofekautor Maria Krzysztofek
ZAGINIONE WARTO¦CI - Angora nr.30/2011
za¶niedzia³y w nas anio³y
nikt ju¿ nie pamiêta
aktu wiary
mi³o¶æ wpad³a
w szparê
starego domu
nadzieja przycupnê³a
przy niej cicho
i milczy
¿al zakopali¶my g³êboko
niech zgnije
choæ nawóz z niego ¿aden
spala siê ¿ycie
w p³omieniach goryczy
i zawi¶ci
biesy siê rozszala³y
Krystyna Le¶niewska-Sieradz
autor Krystyna Le¶niewska-Sieradz
B£OGOS£AWIONEMU JANOWI PAW£OWI II
Wiaróm, miy³o¶cióm i nadziejóm
oposo³e¶ ¶fiat
co by sie nie ozlecio³
a sfijo³ f kupe
f Nowym Tysióncleciu
Bozego Miy³osierdzia
Kozdy kóncicek Ziymi
pe³niócki by³ Ciebie
Ojce ¦fiynty
bez telo rokóf
Wasego Pontyfikatu
Apostole – Aposto³ów
opr. Barbara Paluch - czerwiec 2011
autor Barbara Paluch
IDYME RAZYM Z TOBOM PANIE
pomiyndzi kfiotkami, ¶piskiymi strojamiprzi graniu orkiestry i wiatrowyf nutkaf- przise³ ku nom Bogdomy przistrojone, kfiotki posipaneod ¦wiyntego Walyntego rusy³a procesyjadzieci komunijne prowadzom Cie Boze przed ka¼dziutki domwiater sarpie chorongwiami, chusteckami, tebetkamiwielkom rado¶, ciste serce kozdy w sobie modo³ nom siebie w Hostiji bio³yj, w okrusce maluækiyj chlebateros idzie razym s nami i pumogo kiedy trzebaca³o wie¶ dzi¶ wito Ciebie, kozdy sie fce przeukozaæoborami, dobytkami, rodzinami, dzieciskamichruby gazda ci chudobny- rowni dzisiok siæka somblisko Ciebie z pobozno¶ciom o urodzaj Cie prosomdej nom Boze ciep³e lato- nief i troche polejenief sie sianko piyknie susi i owiesek do¼rejenief urosnom wielkie grulki i zape³niom piwnickizeby nifto nie by³ g³odny przez rocek okrongluækinief i kozdy bedzie zdrowy, ¶wiat w pokoju nief zijeod g³odu, moru, ognia i wojny nief nos Bog uratujemy grzy¶ni Ciebie Boga pytome- przeboc nom Paniemy grzy¶ni Ciebie Boga pytome - wys³uchoj nos Paniebio³o Hostijo, f niyj cia³o Jezusa- maluæki okrusek chlebadziynkujyme ze¶ zafse s namize idzies dzi¶ pomiyndzi nasymi domamidziynkujyme ze¶ Boze nie zostawiy³ nos samym sobie...
M.K. - czerwiec 2011
autor Maria Krzysztofek
PÓJD¬MY ZA ASNYKIEM
Poka¿cie drugi taki kraj na ¶wiecie
W którym naiwno¶æ uczyniono cnot±
Poka¿cie drugi taki kraj na ¶wiecie
W którym miesza siê m±dro¶æ z g³upot±
Poka¿cie drugi taki kraj na ¶wiecie
W którym jest klêska powodem do chwa³y
Poka¿cie drugi taki kraj na ¶wiecie
Równie kretyñski i równie wspania³y
Poka¿cie drugi taki kraj na ¶wiecie
W którym siê ga³±¼ podcina pod sob±
Poka¿cie drugi taki kraj na ¶wiecie
W którym nienawi¶æ jest ¿ycia ozdob±
Poka¿cie drugi taki kraj na ¶wiecie
W którym cz³owieka równa siê ze ¶wiêtym
Poka¿cie drugi taki kraj na ¶wiecie
A¿ tak kochany i a¿ tak przeklêty
Czy z tych absurdów co¶ dla nas wynika
Czas zacytowaæ Pana Asnyka
Trzeba z ¿ywymi naprzód i¶æ,
Po ¿ycie siêgaæ nowe,
A nie w uwiêd³ych laurów li¶æ
Z uporem stroiæ g³owê
Wy nie cofniecie ¿ycia fal!
Nic skargi nie pomog±:
Bezsilne gniewy, pró¿ny ¿al!
¦wiat pójdzie swoj± drog±!
autor Sobczak i Szpak Angora -Nr.27
¦piew wiatru
Wiatr zawodzi na Gê¶lach …
Opowie¶ci niesie w dal
O czasach co minê³y
odesz³y w mg³y pamiêci
O prostej wierze dziecka – pastuszka
strzeg±cego byd³a,
o matce w chu¶cinie
czekaj±cej z ko³owym
Wiatr zawodzi na Gê¶lach…
o bosych, zziêbniêtych stopach
grostuchu pod miedz±
i ptactwie odlatuj±cym …
To minê³o, nie wróci …
Wietrze nie zawód¼
swej smêtnej pie¶ni.
Graj
o wio¶nie i zieleni
na ska³kach,
o szumie li¶ci,
szumie Bia³ki
Graj
nie¶ opowie¶æ
o wierze i nadziei,
O mi³o¶ci …
autor Zofia £ukasz
¦pisu mój * Po nasymu
¦pisu mój, górsko kraino
tu popod jedly
sumi wiater holny
i nuci Tobie
Janosikowe piosnecki
znane nóm siækim.
To Tobie Ziemio Moja
k³aniajóm siê
wysoko styrcónce
Loryncowe Sko³ki
grajóm Basi i Gy¶le
sumi Bia³ka
rzyka zimno i siumno
F Kramnicy cichutko
stukajóm diabliki
i fcóm odstrasyæ tyf
co tobóm Ziemio Moja
poniywiyrajóm
niscóm tfe piykno i urode!
autor Barbara Paluch
Moje ma³e gazduwanie - Antologia poezji
Godo mi mama , ze jo ma³o gazdyni
bo na nasyj oborze mom swój majontecek,
pies Burasek przi budzie, dwa kotki ³aciate,
jedna corno przib³ynda i piynæ kacek.
Jak siê ino pokozym na tyf sfojyf w³o¶ciaf,
siæka siê ku mnie garnom.
Kotecki sie ³asom, legajom woko³o,
Burasek myrdo ogonym weso³o.
Piynæ kacek, jak dostojnyf ksiynznicek
kuprami po ziymi zawijo,
pomaluæku sie ku mnie tockajom,
kwa, kwa, o zornecka i grulki pytajom.
Cupnym z gorckiym przi z³obecku,
kidnym gruli ³akomym kackom.
Pchajom sie – jedna przez drugom,
ani nie dadzom sproguwaæ ptoseckom.
Nalywom mlycka kotkom ³aciatym,
ciesym sie na to moje gazduwanie.
Przib³ynde skrobkom za uchym,
ciesym sie, bo jo ze wsi, to sicko robiæ umiym.
Pozrejom – to jyf zaprym do chlywicka na noc.
Pies z przib³yndom za ko¶ciom goni.
Prowde mama godo, ze mo duzom pomoc
s tyj sfojyj corecki gazdyni.
Maria Krzysztofek
autor Maria Krzysztofek